Саве́тніца ’белая тонкая посцілка, прасцірадла’ (Бяльк.). З *светніца < свет (гл.) з дыял. прыст. са‑ замест с‑; магчыма, пад уплывам святліца (гл.), г. зн. посцілка, якая сцялілася ў святліцы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тро́хаць (тро́хъць), тро́хнаць (тро́хнъць) ‘тузаць, трэсці’, ‘круціць, ківаць, махаць’ (мёрск., Нар. сл.). Да траха́ць (гл.) з заменай а > опад націскам, новаўтварэнні ад трэсці (параўн. Фасмер, 4, 113).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ідыёма. Запазычана ў XX ст., відаць, праз польск. мову (не перадаецца дзеканне) з грэч.ἰδίομα ’своеасаблівы выраз’. SWO, 296. Форма з ‑а на канцы слова падрус. уплывам.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
buda
bud|a
ж.
1. палатка; ятка; шапік;
2. буда; будка;
psia ~a — сабачая будка;
3. крыты воз; фургон;
~a ciężarówki — кабіна грузавіка;
psu na ~ę — кату пад хвост
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
torba
ж. сумка, торба, кайстра; хатуль; клунак;
torba na zakupy — сумка для пакупак;
torba po mące — мяшок з-пад мукі;
puścić kogo z ~mi — пусціць (каго) з торбай (хатулём)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
falsch
1.a
1) фальшы́вы; шту́чны, падро́блены
2) няпра́вільны, памылко́вы;
únter ~em Námenпад чужы́м і́мем;
éinen ~en Weg éinschlagen* стаць на няпра́вільны шлях
2.adv няпра́вільна, памылко́ва;
~ schréiben* піса́ць з памы́лкамі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kündigen
1.vt адмяня́ць, касава́ць (дагавор);
j-m den Gehórsam ~ вы́йсці з-пад чыйго́-н. падпара́дкавання
2.vi (D)
1) звальня́ць (каго-н.);
éinem Fáchmann ~ зво́льніць спецыялі́ста
2) пада́ць зая́ву на звальне́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Wínkelm -s, -
1) ву́гал;
ein réchter [spítzer, stúmpfer] ~ прамы́ [во́стры, тупы́] ву́гал;
im réchten ~пад прамы́м вугло́м
2) тэх. вуго́льнік, кранштэ́йн
3) кут (у пакоі)
4) куто́к (мясцовасць);
in állen ~n паўсю́дна, на ўсі́х вугла́х
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ВАСІ́ЛЬКА ЯРАПО́ЛЧЫЧ,
князь драгічынскі і нурскі 12 ст. Сын бужскага кн. Яраполка Ізяславіча. Упамінаецца ў «Гісторыі Расійскай» рас. гісторыка 18 ст. В.М.Тацішчава пад 1182 як валадар гарадоў Драгічын і Нур на р.Зах. Буг. Захапіў Бярэсце (Брэст) у мінскага кн. Уладзіміра Валадаравіча, аднак той з дапамогай полацкіх войск вярнуў горад і ўварваўся ва ўладанні Васількі. Тады Васілька Яраполчыч ўцёк да цесця, польскага кн. Лешка, з яго дапамогай вярнуў свае землі, але быў выгнаны ўладзіміра-валынскім кн. Раманам Мсціславічам.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВЕ́ЛЕР (Міхаіл Львовіч) (Майсей Лейбавіч; 1857, г. Пінск — 1882),
удзельнік народніцкага руху. Скончыў гімназію ў Мінску, вучыўся ў Кіеўскім ун-це. З 1876 чл. Мінскага народніцкага гуртка М.Г.Рабіновіча-Чорнага. У 1877 арганізаваў у Мінску народніцкі гурток землявольскага кірунку. У 1878 уцёк за мяжу, жыў у Швейцарыі і Парыжы. У 1881 вярнуўся ў Расію, добраахвотна з’явіўся ў Мінскае губ. жандарскае ўпраўленне, жыў пад наглядам паліцыі. Яго кантакты з уладамі адмоўна ацэнены ў колах рэвалюцыянераў. Скончыў самагубствам.