тарцо́вы спец.
1. Holz-;
тарцо́вая мастава́я Hólzpflaster n -s, -;
2. Stirn-;
тарцо́вая фрэ́за Stírnfräser m -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
тачы́льны спец. Schléif -, Wétz-;
тачы́льны брусо́к [ка́мень] Schléifstein m -(e)s, -e;
тачы́льны стано́к Schléifmaschine f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
depresja
depresj|a
ж.
1. спец. дэпрэсія;
2. дэпрэсія, прыгнечанасць;
wpędzić w ~ę — увагнаць у дэпрэсію;
popaść w ~ę — упасці ў дэпрэсію
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
прабе́г, ‑у, м.
1. Дзеянне паводле дзеясл. прабягаць — прабегчы (у 1, 2 знач.).
2. Спартыўнае спаборніцтва па бегу, яздзе. Лыжны прабег.
3. Спец. Знаходжанне якога‑н. транспартнага сродку ў дарозе, у эксплуатацыі. Падрыхтаваць машыны да прабегу.
4. Спец. Адлегласць, пройдзеная якім‑н. транспартным сродкам. Планавы прабег аўтамабіляў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сітаві́на, ‑ы, ж.
1. Спец. Тое, што і сітаватасць (у 1 знач.).
2. Спец. Адтуліна, пустата паміж часцінкамі рэчыва. Сітавіна ў метале. Сітавіна ў пясчаніку.
3. У раслінах — пора. Частку.. фенолу.. [трысцё] спажывае, як бы харчуецца ім, а лішнюю колькасць праз свае сітавіны выпускае ў паветра. Дубоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шпат 1, ‑у, М шпаце, м.
Спец. Устарэлая назва мінералу, які пры ўдары расколваецца на кавалкі правільнай, геаметрычнай формы.
•••
Палявы шпат — мінерал з групы сілікатаў.
Плавіковы шпат — тое, што і плавік.
[Ням. Spat.]
шпат 2, ‑у, М шпаце, м.
Спец. Хранічнае запаленне скакальнага сустава ў каня ці рабочага вала.
[Ням. Spat.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
баластава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., што.
Спец. Засыпаць баластам (у 1, 3 знач.). Баластаваць чыгуначнае палатно. Баластаваць карабель.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
безуса́дачны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які не памяншае сваіх памераў пры эксплуатацыі, не дае ўсадкі (пра тканіны). Безусадачная матэрыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гамало́гія, ‑і, ж.
Спец. Падабенства органаў аднолькавага паходжання, якія развіваюцца з аднолькавых зачаткаў і маюць аднолькавыя марфалагічныя суадносіны.
[Грэч. homologia — адпаведнасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адвары́цца, ‑варыцца; зак.
1. Зварыцца. Грыбы адварыліся.
2. Спец. Аддзяліцца ад чаго‑н. пры награванні ў месцы зваркі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)