адто́к м.

1. (род. адто́ку) (действие) отто́к;

2. (род. адто́ка) спец. отто́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

во́друб I (мн. адрубы́) м., ист. о́труб

во́друб II м., спец. отру́б

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парашко́вы

1. порошко́вый;

2. спец. (о лекарстве) порошо́чный;

~вая металургі́я — порошко́вая металлу́рги́я

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прытарнава́ць сов., спец. прича́лить;

п. плыт да бе́рага — прича́лить плот к бе́регу

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пытлява́ны

1. прич., спец. пеклёванный;

2. прил. пеклева́нный;

п. хлеб — пеклева́нный хлеб

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

по́ласць ж., спец. по́лость;

брушна́я п. — брюшна́я по́лость;

п. сцябла́ — по́лость сте́бля

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

інструменталі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Музыкант, які іграе на якім-н. музычным інструменце.

Ансамбль інструменталістаў.

|| ж. інструменталі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. інструменталі́сцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

інтэграва́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак. і незак., што.

1. Аб’яднаць (аб’ядноўваць) часткі чаго-н. у адно цэлае (спец.).

2. У матэматыцы: знайсці (знаходзіць) інтэграл дадзенай функцыі.

|| наз. інтэграва́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кала́пс, -у, м.

1. Раптоўнае зніжэнне сардэчнай дзейнасці, якое суправаджаецца слабасцю, часам стратай прытомнасці і пагражае смерцю (спец.).

2. перан. Крах, разбурэнне якой-н. структуры ў выніку поўнага крызісу сістэмы.

Эканамічны к.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адцячы́, 1 і 2 ас. не ўжыв., -цячэ́, -цяку́ць; -цёк, -цякла́, -ло́; зак.

Сцячы, выцечы ў іншае месца.

Адцякла вада ў нізіну.

|| незак. адцяка́ць, -а́е.

|| наз. адто́к, -у, м. (спец.).

А. крыві.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)