Verbum

mímen vt разм.

1) ігра́ць (каго-н., што-н.)

2) удава́ць з сябе́

missbráuchen vt злоўжыва́ць (чым-н.), вы́карыстаць у злачы́нных мэ́тах (каго-н., што-н.)

náchsinnen* vi (über A) ду́маць, разважа́ць (пра што-н.), заду́мвацца (над чым-н.)

náchsitzen* vi застава́цца пасля́ ўро́каў у шко́ле (у пакаранне); адсе́джваць (што-н. дадаткова)

schmähen vt, vi га́ньбіць, знеслаўля́ць (каго-н., што-н. – auf, gegen, über A)

umdrängen vt то́ўпіцца (вакол каго-н., чаго-н.); абкружа́ць (каго-н., што-н.)

Überbrǘckung f -, -en

1) навядзе́нне мо́ста (G – цераз што-н.)

2) пераадо́ленне (перашкод)

verknácksen vt

1):

sich (D) etw. ~ вы́віхнуць сабе́ што-н.

2) гл. verknacken

vóllends a

1) зусі́м, ца́лкам

2):

~ dass… бо́лей, што…;

wenn ~… тым бо́лей, калі́…

voráusschicken vt

1) пасыла́ць напе́рад

2) дава́ць, рабі́ць (што-н. перад чым-н.)