ПЛЕ́ЕР (ад англ. player),
малагабарытны магнітафон (ці магнітола), прызначаны толькі для узнаўлення фанаграм, звычайна праз навушнікі. Адрозніваецца адсутнасцю ўзмацняльніка запісу, гучнагаварыцеляў і інш. Існуюць таксама пішучыя П. Відэаплеер прызначаны для ўзнаўлення відэафільмаў праз тэлевізар ці на малагабарытным вадкакрышталічным экране. Ад відэамагнітафона адрозніваецца адсутнасцю радыёканала для запісу тэлевіз. праграм. Носьбітамі інфармацыі для П. з’яўляюцца аўдыё- і відэакасеты з магн. стужкай, кампакт-дыскі (у т. л. лазерныя і магнітааптычныя), а таксама цвердацельныя прылады памяці. Існуюць П., якія маюць выхад для падключэння да камп’ютэра.
А.П.Ткачэнка.
т. 12, с. 421
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
графі́т, ‑у, М ‑фіце, м.
Мінерал цёмнага колеру — найбольш устойлівая разнавіднасць вугляроду (скарыстоўваецца для вырабу карандашоў, вогнетрывалых тыгляў і пад.).
[Ням. Graphit.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гувернёр, ‑а, м.
Выхавальнік у буржуазных і дваранскіх сем’ях, звычайна іншаземец, якога наймалі для выхавання хлопчыкаў і першапачатковага навучання грамаце.
[Фр. gouverneur.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гуталі́н, ‑у, м.
Мазь для чысткі скуранога абутку; вакса. Старанна адпрасаваў [Коля] рубашку і гальштук, да бляску пацёр гуталінам боты. Якімовіч.
[Ад ням. gut — добры.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даве́дачны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны для выдачы даведак. Даведачнае бюро. Даведачны аддзел.
2. Які змяшчае ў сабе даведкі. Даведачная літаратура.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
балва́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Спец. Металічны злітак грубай формы для якога‑н. вырабу. Стальная балванка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
батанізі́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.
Спецыяльная каробка для раслін, якія збіраюцца ў час батанічных палявых экскурсій.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гербіцы́ды, ‑аў; адз. гербіцыд, ‑у, М ‑дзе, м.
Хімічныя рэчывы, якія скарыстоўваюцца для барацьбы з пустазеллем шляхам распырсквання ці распыльвання.
[Ад лац. herbum — трава і caedo — забіваю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкры́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Паштовая картка для адкрытага пісьма; паштоўка. // Фатаграфічная картка такога ж памеру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
варыўня́, ‑і, ж.
Абл. Невялікі будынак для захавання бульбы, агародніны; стопка. Мужчыны прыязджалі, насыпалі паўнюткія вазы [бульбы], везлі ў варыўню. Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)