здо́хнуць сов.

1. сдо́хнуть, издо́хнуть, околе́ть, подо́хнуть; (о скоте — ещё) пасть;

2. перен., прост. подо́хнуть;

мо́жна з. ад гарачыні́ — мо́жно подо́хнуть от жары́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мякчэ́ць несов., прям., перен. станови́ться мя́гче; смягча́ться;

ад ма́зі ску́ра ~чэ́е — от ма́зи ко́жа стано́вится мя́гче (смягча́ется);

сэ́рца яго́э́ла — се́рдце его́ смягча́лось

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парва́цца сов., в разн. знач. порва́ться, разорва́ться;

вяро́ўка ~ва́лася — верёвка порвала́сь (разорвала́сь);

адно́сіны ~ва́ліся — отноше́ния порвали́сь (разорвали́сь);

п. ад зло́сці — ло́пнуть от зло́сти

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыва́тны в разн. знач. ча́стный;

заключэ́нне ад ~нага да агу́льнага — заключе́ние от ча́стного к о́бщему;

~ная ўла́снасць — ча́стная со́бственность;

~ная асо́ба — ча́стное лицо́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пуд I м. пуд;

з (ад) пу́да — с пу́да (попу́дно);

п. со́лі з’е́сці — пуд со́ли съесть

пуд II (род. пу́ду) м. испу́г; страх

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пятрэ́ць несов., разг.

1. со́хнуть; иссыха́ть;

на по́лі ~рэ́е сало́ма — на по́ле со́хнет (иссыха́ет) соло́ма;

2. ча́хнуть;

п. ад сухо́т — ча́хнуть от чахо́тки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сма́жыць несов.

1. (мясо) жа́рить, зажа́ривать;

2. безл. хоте́ть (хоте́ться) пить;

ад селядца́ с. — от селёдки хо́чется пить;

мяне́ с. — я хочу́ пить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хадо́к, -дака́ м., в разн. знач. ходо́к;

до́бры х. — хоро́ший ходо́к;

хадакі́ ад сяля́н — ходоки́ от крестья́н;

не х. — (куды) не ходо́к (куда)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

inflate

[ɪnˈfleɪt]

v.t.

1) надзіма́ць (паве́трам)

2) надзіма́цца, напіна́цца (ад ва́жнасьці)

3) наганя́ць цэ́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

desertion

[dɪˈzɜ:rʃən]

n.

1) пакіда́ньне, занядба́ньне n.

2) ухіле́ньне ад абавя́зку

3) дэзэртэ́рства n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)