варыяскапі́чны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
варыяскапі́чны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэнуда́цыя, ‑і,
[Лац. denudatio — агаленне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыфугава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псамафі́ты, ‑аў;
[Ад грэч. psámmos — пясок і phytón — расліна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пуансо́н, ‑а,
1. Верхняя пукатая частка штампа для апрацоўкі металу ціскам.
2. Тое, што і пунсон.
[Фр. poinçon.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разнаспо́равы, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рафінёрны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны для рафінавання.
2. Які паддаецца рафінаванню.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паддзі́рка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палаталіза́цыя, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нерві́зм, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)