бры́тва, ‑ы, ж.

Прылада для брыцця. Бяспечная брытва. Электрычная брытва.

•••

Язык як брытва гл. язык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ток¹, -у, мн. то́кі, -аў, м.

1. Рух электрычнага зараду ў правадніку; электрычная энергія.

Токі высокай частаты.

2. звычайна мн. Пра нервовую энергію чалавека, якая ўспрымаецца іншымі людзьмі; нервовае напружанне, узбуджэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Kóchplatte f -, -n;

eléktrische ~ электры́чная пліта́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

грушападо́бны і ігрушападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд, форму грушы (у 2 знач.). Грушападобная электрычная лямпачка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлатэ́хніка, ‑і, ДМ ‑ніцы, ж.

Навука аб атрыманні і выкарыстанні праменнай энергіі (святла). Электрычная святлатэхніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

умфо́рмер, ‑а, м.

Электрычная машына для ператварэння пастаяннага току аднаго напружання ў пастаянны ток другога напружання.

[Ням. Umformer.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрамузы́чны, ‑ая, ‑ае.

У выразе: электрамузычны інструмент — інструмент, пры ігры на якім электрычная энергія пераўтвараецца ў гукавую.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

brainwave [ˈbreɪnweɪv] n.

1. AmE рапто́ўная ціка́вая ідэ́я, натхне́нне

2. электры́чная хва́ля ў мо́згу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Вольтава дуга, гл. Электрычная

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Электрастанцыя, гл. Электрычная станцыя

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)