руская - Пошук

ГРУ́МАНТ,

старажытна-руская назва архіпелага Шпіцберген.

т. 5, с. 463

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

штоф¹

(ням. Stof)

1) старая руская мера аб’ёму вадкасці, роўная 1,23 л;

2) шкляная бутэлька такой ёмістасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПОРТ-АРТУ́Р,

руская назва ў 1895—1955 г. Люйшунь у Кітаі.

т. 12, с. 513

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

класі́чны, -ая, -ае.

1. гл. класіцызм.

2. Які з’яўляецца класікам (у 1 знач.); створаны класікам, класікамі.

Беларускі к. пісьменнік.

Руская класічная літаратура.

3. Які мае адносіны да старажытнай грэка-рымскай культуры; антычны.

Класічная трагедыя.

Класічныя мовы.

4. Звязаны з вывучэннем антычных моў і літаратур.

Класічная філалогія.

5. Тыповы, характэрны.

К. прыклад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фунт¹, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Руская мера вагі, роўная 409,5 г.

2. Англійская мера вагі, роўная 453,6 г.

◊

Па чым фунт ліха (ведаць, зазнаць, паказаць і пад.; разм.) — зазнаць, як цяжка ў горы, у нястачы.

|| ласк. фу́нцік, -а, мн. -і, -аў, м.

|| прым. фунто́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чырво́нец, ‑нца, м.

1. Руская назва замежных залатых манет у дапятроўскай Русі.

2. Руская залатая манета вартасцю ў тры рублі, якая была пашырана ў Расіі ў 18–19 стст. // Уст. Руская залатая манета вартасцю ў пяць і дзесяць рублёў, якая была ва ўжытку ў дарэвалюцыйнай Расіі.

3. Грашовы крэдытны білет вартасцю ў дзесяць рублёў, які быў ва ўжытку ў СССР з 1922 да 1947 г. // Дзесяць рублёў. Новыя — у руках шапацяць, як бярэш, — чатыры чырвонцы прыйшліся Адасю. Калюга.

4. звычайна мн. (чырво́нцы, ‑аў). Разм. Наогул манеты, золата, грошы. Песня мая не шукае чырвонцаў. Купала. А сёння стаіць вось у сонцы І вочы красою чаруе. Такую не ўзяць за чырвонцы, — Душу аддасі за такую. Буйло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

венге́рска-ру́скі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	венге́рска-ру́скі	венге́рска-ру́ская	венге́рска-ру́скае	венге́рска-ру́скія
Р.	венге́рска-ру́скага	венге́рска-ру́скай венге́рска-ру́скае	венге́рска-ру́скага	венге́рска-ру́скіх
Д.	венге́рска-ру́скаму	венге́рска-ру́скай	венге́рска-ру́скаму	венге́рска-ру́скім
В.	венге́рска-ру́скі (неадуш.) венге́рска-ру́скага (адуш.)	венге́рска-ру́скую	венге́рска-ру́скае	венге́рска-ру́скія (неадуш.) венге́рска-ру́скіх (адуш.)
Т.	венге́рска-ру́скім	венге́рска-ру́скай венге́рска-ру́скаю	венге́рска-ру́скім	венге́рска-ру́скімі
М.	венге́рска-ру́скім	венге́рска-ру́скай	венге́рска-ру́скім	венге́рска-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

герма́на-ру́скі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	герма́на-ру́скі	герма́на-ру́ская	герма́на-ру́скае	герма́на-ру́скія
Р.	герма́на-ру́скага	герма́на-ру́скай герма́на-ру́скае	герма́на-ру́скага	герма́на-ру́скіх
Д.	герма́на-ру́скаму	герма́на-ру́скай	герма́на-ру́скаму	герма́на-ру́скім
В.	герма́на-ру́скі (неадуш.) герма́на-ру́скага (адуш.)	герма́на-ру́скую	герма́на-ру́скае	герма́на-ру́скія (неадуш.) герма́на-ру́скіх (адуш.)
Т.	герма́на-ру́скім	герма́на-ру́скай герма́на-ру́скаю	герма́на-ру́скім	герма́на-ру́скімі
М.	герма́на-ру́скім	герма́на-ру́скай	герма́на-ру́скім	герма́на-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

да́цка-ру́скі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	да́цка-ру́скі	да́цка-ру́ская	да́цка-ру́скае	да́цка-ру́скія
Р.	да́цка-ру́скага	да́цка-ру́скай да́цка-ру́скае	да́цка-ру́скага	да́цка-ру́скіх
Д.	да́цка-ру́скаму	да́цка-ру́скай	да́цка-ру́скаму	да́цка-ру́скім
В.	да́цка-ру́скі (неадуш.) да́цка-ру́скага (адуш.)	да́цка-ру́скую	да́цка-ру́скае	да́цка-ру́скія (неадуш.) да́цка-ру́скіх (адуш.)
Т.	да́цка-ру́скім	да́цка-ру́скай да́цка-ру́скаю	да́цка-ру́скім	да́цка-ру́скімі
М.	да́цка-ру́скім	да́цка-ру́скай	да́цка-ру́скім	да́цка-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

белару́ска-ру́скі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	белару́ска-ру́скі	белару́ска-ру́ская	белару́ска-ру́скае	белару́ска-ру́скія
Р.	белару́ска-ру́скага	белару́ска-ру́скай белару́ска-ру́скае	белару́ска-ру́скага	белару́ска-ру́скіх
Д.	белару́ска-ру́скаму	белару́ска-ру́скай	белару́ска-ру́скаму	белару́ска-ру́скім
В.	белару́ска-ру́скі (неадуш.) белару́ска-ру́скага (адуш.)	белару́ска-ру́скую	белару́ска-ру́скае	белару́ска-ру́скія (неадуш.) белару́ска-ру́скіх (адуш.)
Т.	белару́ска-ру́скім	белару́ска-ру́скай белару́ска-ру́скаю	белару́ска-ру́скім	белару́ска-ру́скімі
М.	белару́ска-ру́скім	белару́ска-ру́скай	белару́ска-ру́скім	белару́ска-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Verbum