рас..., прыстаўка (гл. раз...).
Ужываецца замест «раз...» перад глухімі зычнымі, напрыклад: раскалыхаць, распакаваць, рассесціся, расхапаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ус..., прыстаўка (гл. уз...).
Ужываецца замест «уз...» перад глухімі зычнымі, напрыклад: успіхнуць, ускінуць, ускапаць, уссесці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГІГА... (ад грэч. gigas гіганцкі),
дзесятковая прыстаўка для ўтварэння найменняў кратных адзінак, роўных 109 зыходным адзінкам. Пазначаецца Г. Напр., 1 ГВт = 109 Вт, 1 ГэВ = 109 эВ.
т. 5, с. 217
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЭЦЫ... (ад лац. decem дзесяць), дзесятковая прыстаўка для ўтварэння найменняў дольных адзінак, роўных 1/10 ад зыходных адзінак. Абазначаецца д. Напр., 1 дБ (дэцыбел) = 0,1 Б, 1 дм (дэцыметр) = 0,1 м.
т. 6, с. 365
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гіпер...
Прыстаўка, якая паказвае на перавышэнне чаго‑н. у параўнанні з нормай, напрыклад: гіпертанія; проціл. гіпа...
[Грэч. hypér — над, звыш.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
без’..., прыстаўка (гл. без...).
Ужываецца замест «без...» перад ётавымі галоснымі: «е», «ё», «ю», «я», напрыклад: без’языкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
А...,
перад галоснымі ан... (грэч. a..., an... пачатковая частка слова са значэннем адмаўлення), прыстаўка ў замежных, пераважна грэч. паходжання, словах, якая абазначае адмаўленне ці адсутнасць якой-н. якасці, уласцівасці, напр. авітамінозы, абіягенез.
т. 1, с. 7
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МІЛІ... (ад лац. mille тысяча), дзесятковая прыстаўка для ўтварэння найменняў дольных адзінак, роўных 10−3 зыходным адзінкам. Пазначаецца м. Напр., 1 мВт (міліват) = 10−3 Вт, 1 мКл (мілікулон) = 10−3 Кл.
т. 10, с. 372
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
уза..., прыстаўка.
Тое, што і уз...; ужыв. замест «уз...» перад збегам зычных і перад зычнымі, пасля якіх пішацца мяккі знак або апостраф, напр.: узабрацца, узаткнуць, узалью, узаб’ю.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гіпа...
Прыстаўка, якая паказвае на змяншэнне чаго‑н. у параўнанні з нормай, напрыклад: гіпавітаміноз, гіпатэрмія; проціл. гіпер...
[Грэч. hypó — пад, знізу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)