фізі́чны, -ая, -ае.

1. гл. фізіка.

2. Які мае адносіны да чалавечага арганізма або да дзейнасці мышцаў, мускулаў; цялесны.

Фізічная праца.

Фізічная прыгажосць.

Перамагчы фізічна (прысл.).

3. Які адносіцца да палавых узаемаадносін.

Фізічная блізкасць.

4. Матэрыяльны.

Фізічнае старэнне машын.

○

Фізічная асоба (спец.) — чалавек, індывід як носьбіт грамадзянскіх правоў і абавязкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

узурпа́цыя

(лац. usurpatio)

незаконны захоп улады, прысваенне чужых правоў на што-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

reversion [rɪˈvɜ:ʃn] n. (to)

1. fml вярта́нне (у папярэдні стан)

2. law перахо́д маёмасных право́ў наза́д да першапачатко́вага ўлада́льніка або́ насле́дніка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

transference [ˈtrænsfərəns] n. tech. or fml перада́ча, перанясе́нне; пераво́д;

the transference of heat перада́ча цяпла́;

the transference of rights перада́ча право́ў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

індыгена́т

(фр. indigénat)

1) грамадзянства дадзенай дзяржавы;

2) выкарыстанне правоў, прадугледжаных міжнароднымі дагаворамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

denationalize

[,di:ˈnæʃənəlaɪz]

v.t.

1) пазбаўля́ць нацыяна́льных право́ў, хара́ктару

2) дэнацыяналізава́ць (інду́стрыю, ба́нкі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

disfranchise

[dɪsˈfræntʃaɪz]

v.t.

1) пазбаўля́ць грамадзя́нскіх право́ў

2) адбіра́ць правы́ або́ прывіле́і

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Zessión f -, -en

1) юрыд. усту́пка

2) эк. перада́ча право́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

заваёва ж.

1. (міру, правоў) Erkämpfung f -; Eróberung f -;

2. часцей мн. (дасягненні) Errúngenschaft f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

акупі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Заняць (займаць) узброенымі сіламі чужую тэрыторыю без атрымання на гэта суверэнных правоў. // перан. Разм. Заняць, захапіць пэўнае месца, памяшканне. Брыгадзіры і аграномы.. акупіравалі ўсю кантору. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)