2. Які мае адносіны да чалавечага арганізма або да дзейнасці мышцаў, мускулаў; цялесны.
Фізічная праца.
Фізічная прыгажосць.
Перамагчы фізічна (прысл.).
3. Які адносіцца да палавых узаемаадносін.
Фізічная блізкасць.
4. Матэрыяльны.
Фізічнае старэнне машын.
○
Фізічная асоба (спец.) — чалавек, індывід як носьбіт грамадзянскіх правоў і абавязкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
узурпа́цыя
(лац. usurpatio)
незаконны захоп улады, прысваенне чужых правоў на што-н.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
reversion[rɪˈvɜ:ʃn]n.(to)
1.fml вярта́нне (у папярэдні стан)
2.law перахо́д маёмасных право́ў наза́д да першапачатко́вага ўлада́льніка або́ насле́дніка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
transference[ˈtrænsfərəns]n.tech. or fml перада́ча, перанясе́нне; пераво́д;
the transference of heat перада́ча цяпла́;
the transference of rights перада́ча право́ў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
індыгена́т
(фр. indigénat)
1) грамадзянства дадзенай дзяржавы;
2) выкарыстанне правоў, прадугледжаных міжнароднымі дагаворамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
denationalize
[,di:ˈnæʃənəlaɪz]
v.t.
1) пазбаўля́ць нацыяна́льных право́ў, хара́ктару
2) дэнацыяналізава́ць (інду́стрыю, ба́нкі)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
disfranchise
[dɪsˈfræntʃaɪz]
v.t.
1) пазбаўля́ць грамадзя́нскіх право́ў
2) адбіра́ць правы́або́ прывіле́і
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Zessiónf -, -en
1) юрыд. усту́пка
2) эк. перада́ча право́ў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
заваёваж.
1. (міру, правоў) Erkämpfung f -; Eróberung f -;
2.часцеймн. (дасягненні) Errúngenschaft f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
НАТУРА́ЛЬНАЕ ПРА́ВА,
паняцце паліт. і прававой думкі, якое абазначае сукупнасць зыходных каштоўнасцей, прынцыпаў, правіл, правоў, абумоўленых натуральнай прыродай чалавека і незалежных ад канкрэтных сац. умоў і дзяржавы. Асобныя ідэі Н.п. зарадзіліся ў антычнасці (Платон, Арыстоцель, Цыцэрон і інш.). У той час Н.п. супрацьпастаўлялася законам і інш. устаноўкам канкрэтнай дзяржавы. Як цэласная і развітая сістэма поглядаў Н.п. склалася ў 17—18 ст. у ходзе барацьбы супраць саслоўных прывілеяў за раўнапраўе і свабоду ўсіх членаў грамадства. Прыхільнікамі канцэпцыі Н.п. былі Г.Гроцый, Ж.Ж.Русо, Ш.Мантэск’ё, Дж.Лок, Т.Гобс, Д.Дзідро, А.М.Радзішчаў, бел. мысліцелі-асветнікі Ф.Скарына, М.Літвін, А.Волан, А.Алізароўскі, І.Страйноўскі, М.Лавіцкі і інш. Гэту канцэпцыю звычайна выкарыстоўвалі ў якасці крытэрыя ацэнкі існуючага заканадаўства ў розных краінах, для вызначэння шляхоў яго ўдасканалення. Ідэі Н.п. знайшлі адлюстраванне ў амер.Дэкларацыі незалежнасці (1776), Канстытуцыі ЗША (1787); папраўках да яе, у франц Дэкларацыі правоў чалавека і грамадзяніна (1789) і ва Усеагульнай Дэкларацыі правоў чалавека (1948). Марксізм падыходзіў да гэтых правоў як да сацыяльна абумоўленых, класавых, а не прыроджаных катэгорый.