stoppage
[ˈstɑ:pɪdʒ]
n.
1) спыне́ньне, затрыма́ньне n.
2) перашко́да f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
средосте́ние ср.
1. анат. міжсце́нне, -ння ср.;
2. перен., книжн. (преграда) перашко́да, -ды ж., перагаро́дка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
hurdle1 [ˈhɜ:dl] n.
1. sport бар’е́р, перашко́да
2. pl. hurdles sport бар’е́рны бег, бег з перашко́дамі; ска́чкі з перашко́дамі
3. перашко́да, яку́ю трэ́ба пераадо́лець;
The most difficult hurdle was getting her mother’s agreement. Самай цяжкай перашкодай было атрымаць згоду маці.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
obstruction [əbˈstrʌkʃn] n.
1. перашко́да, замі́нка
2. загаро́да, загрува́шчанне; перашко́да;
The car was parked on the pavement, causing an obstruction. Машыну прыпар кавалі на тратуары, з-за чаго ўтварыўся затор.
3. med. непрахо́днасць; закупо́рка; запо́р;
an intestinal obstruction кішэ́чная непрахо́днасць, кішэ́чны запо́р
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
бар’е́р
(фр. barrière)
невысокая перагародка, якая закрывае свабодны праход куды-н.;
2) перашкода, якую трэба пераадолець пры спаборніцтве ў бегу, скачках і інш.;
3) наогул перашкода для чаго-н. (напр. гукавы б., цеплавы б.);
4) перан. тое, што перашкаджае дзейнасці (напр. ведамасны б., псіхалагічны б.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Загло́ба ’зайздроснік’ (Касп.) з польск. zagłoba ’гультай’, якое тлумачыцца як перанос з zagłoba ’перашкода’ ад zagłobić ’заклініць’ (Брукнер, 643).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
хедж
(англ. hedge = перашкода)
экан. тэрміновая здзелка, заключаная для страхоўкі ад магчымага змянення цэн.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Мітрэ́нга, мітрэнг̌а, мітрэнка, в.-дзв. мітрэга ’трывога, хваляванне, непакой, сумятня, разлад, турбота, шум, перапалох, перашкода, прыгода’, бялын. ’вечарынка, бяседа’ (ТСБМ, Нас., Касп., Янк. 1, Бір. Дзярж., Сцяшк. Сл., Сл. ПЗБ; гродз., З нар. сл.; рагач., КЭС; бялын., Нар. сл.), стол. замытрэ́шка ’непакой’ (Вярэніч, вусн. паведамл.), мітрэнжыцца, мітрэнжыць, ваўк. мярэжыць, чэрв. мітрэжыцца, трак. мітранг̌аваць ’трывожыць, адчуваць непакой, недамаганне’, ’марудзіць’, мітрэнжанне ’сварка’, ’перашкода’ (Нас., Сл. ПЗБ, Сцяшк. Сл., Нар. лекс.). З польск. mitręga ’перашкода’, ’цяганіна’ (Шатэрнік, 158; Пальцаў, Лекс. і грам., 38; Кюнэ, Poln., 77), якое ўтварылася пры дапамозе суф. ‑ęga ад mitr‑, роднаснага з mitwać ’блытаць’ mituś — гл. мі́тусь.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
hindrance
[ˈhɪndrəns]
n.
1) перашко́да, замі́нка f.
2) заміна́ньне, перашкаджа́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
impediment
[ɪmˈpedɪmənt]
n.
1) перашко́да f., затры́мка f.
2) фізы́чны недахо́п
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)