monkey

[ˈmʌŋki]

1.

n.

1) ма́лпа f.; ма́лпачка f.

2) ма́лпа (пра дурасьлі́вага чалаве́ка), ма́лпачка (пра дзіця́ — дуро́ніка, гарэ́зу)

2.

v.i., informal

забаўля́цца, дурэ́ць; круці́ць што-н. у рука́х

Don’t monkey with the TV set — Не гуля́й з тэлеві́зарам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

бабуі́н

(фр. babouin)

малпа роду павіянаў, якая водзіцца ў Афрыцы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пітэка́нтрап

(ад гр. pithekos = малпа + -антрап)

найбольш ранні выкапнёвы прадстаўнік чалавека.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сі́міяс

(н.-лац. simias)

кароткахвостая танкацелая малпа, якая трапляецца на Суматры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ГІГАНТАПІТЭ́К [ад грэч. gigas (gigantos) волат, гігант + pitēkos малпа],

род буйных выкапнёвых чалавекападобных малпаў, якія пражывалі ў паўд. і паўд.-ўсх. Азіі ў сярэдзіне антрапагену. У 1935—58 знойдзены 4 ніжнія сківіцы і больш за 1000 асобных вельмі вялікіх зубоў гігантапітэка (карэнныя зубы ў 6 разоў большыя за адпаведныя зубы сучаснага чалавека). Памеры цела гігантапітэка значна большыя, чым у чалавека (існуюць меркаванні, што гігантапітэк быў буйнейшы за гарылу і, магчыма, перасягаў 2,5 м). Па некат. адзнаках будовы зубной сістэмы гігантапітэк падобны да чалавека (адносна невялікія іклы), але ўся сківіца мае спецыялізацыю, характэрную для чалавекападобных малпаў.

т. 5, с. 217

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

плезіа́нтрап

(ад гр. plesios = блізкі + -антрап)

выкапнёвая чалавекападобная малпа, блізкая да аўстралапітэка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сіміі́ды

(ад лац. simia = малпа + гр. eidos = выгляд)

тое, што і антрапоіды.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гігантапітэ́к

(ад гігант + -пітэк)

вымерлая буйная чалавекападобная малпа, якая жыла ў сярэдзіне антрапагену.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

палеапітэ́к

(ад палеа- + -пітэк)

выкапнёвая чалавекападобная малпа, знойдзеная ў ніжнепліяцэнавых адкладах Паўн. Індыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пліяпітэ́к

(ад гр. pleion = большы + -пітэк)

выкапнёвая чалавекападобная малпа, якая лічыцца продкам гібона.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)