Падвяленая здробненая трава, звычайна прасаваная, якая захоўваецца ў спецыяльных герметычна закрытых сховішчах і выкарыстоўваецца як багаты вітамінамі прэсны корм для жывёлы.
С. з люцэрны.
|| прым.сяна́жны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шалупі́на, -ы, ж.
1. Вонкавая мяккая прыродная абалонка (плода, бульбы і пад.); скурка.
Абдзерці шалупіну з бульбіны.
2.мн. -ы, -пін. Адходы пасля ачысткі пладоў, бульбы.
Збіраць шалупіны на корм свінням.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)