сві́нства, ‑а, н.

Разм.

1. Пра што‑н. неахайнае, бруднае.

2. Нізкі ўчынак, грубасць, непрыстойнасць. — Гэта — свінства! — адклікнуўся Турсевіч і плюнуў з нейкаю агідаю. — Баяўся мужыком здацца і выявіў сваё поўнае хамства. Колас. Сёй-той перад свіннёй гатоў падціснуць хвост. Калі яна займае значны пост, Ільва ж, хоць той і свінства вырабляе, Не можа абарваць, бо смеласці не мае. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

struggle1 [ˈstrʌgl] n.

1. барацьба́;

a power struggle барацьба́ за ўла́ду;

a mental struggle душэ́ўная барацьба́;

a struggle for survival барацьба́ за выжыва́нне;

at struggle у барацьбе́

2. напру́жанасць; вы́сілак, намага́нне;

in the death struggle у аго́ніі;

give in without a struggle зда́цца без супраціўле́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адда́цца, -да́мся, -дасі́ся, -да́сца; -дадзі́мся, -дасце́ся, -даду́цца; зак.

1. каму-чаму і на што. Аддаць сябе ва ўладу пераможцы, здацца; пакарыцца не супраціўляючыся.

А. на чужую волю.

2. каму-чаму. Цалкам прысвяціць сябе каму-, чаму-н.; захапіцца чым-н, паглыбіцца ў што-н. (думкі, мары).

А. навуцы.

3. каму. Уступіць у палавую сувязь з кім-н.

4. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Адгукнуцца, адазвацца, адбіцца; выклікаць сабою якое-н. пачуццё.

У гарах аддалося рэха.

Боль аддаўся ў паясніцы.

5. безас. Будзе аддадзена, заплачана.

Некалі аддасца.

|| незак. аддава́цца, -даю́ся, -дае́шся, -дае́цца; -даёмся, -даяце́ся, -даю́цца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пачу́цца

1. (стаць чутным) erschllen* vi (s); vernhmbar [laut] wrden;

2. (здацца каму-н.) schinen* vi (s), vrkommen* vi (s);

мне пачу́лася, што … mir schen es, als ob [dass] …

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

chorągiew

1. сцяг;

wywiesić białą chorągiew — вывесіць белы сцяг; здацца;

2. рэл. харугва; пратэса;

3. гіст. конны атрад

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

блака́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

1. Акружэнне горада, крэпасці, войск і інш. войскамі праціўніка з мэтай адрэзаць іх ад навакольнага свету і прымусіць здацца. Наступленне Савецкай Арміі апярэдзіла новую блакаду Налібоцкай пушчы. Брыль.

2. Сістэма мерапрыемстваў, накіраваных на ізаляцыю якой‑н. дзяржавы з тым, каб прымусіць яе выканаць пэўныя патрабаванні або адмовіцца ад дзяржаўнай самастойнасці. Эканамічная блакада. Фінансавая блакада.

3. Выключэнне функцыі якога‑н. органа або сістэмы арганізма. Новакаінавая блакада.

[Англ. blockade.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уба́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

1. Сустрэцца з кім‑н. асабіста, пабачыцца. Алімпа вельмі рада была, што нарэшце ўбачылася з маці. Сабаленка. [Люба:] — Ну, дык бывай, Алеська, праз два тыдні ўбачымся. Мурашка.

2. Уявіцца, здацца. Нейкі час Антон сядзеў, не мяняючы паставы, здзіўлены і ўражаны .. тым, што ўбачылася яму ў цьмянай прасторы ночы, калі ён павярнуўся. Савіцкі. Усё гэта мне ўбачылася і падумалася ў нейкае адно імгненне праз адчуванне няёмкасці. Палтаран.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

poddać się

зак.

1. паддацца; капітуляваць, здацца;

2. паддацца; падпарадкавацца;

poddać się operacji — згадзіцца на аперацыю; легчы на аперацыю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

нікчэ́мнасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць нікчэмнага. Шырокі не пераставаў у значна павышаным тоне расказваць аб затхласці местачковага жыцця, аб нікчэмнасці інтарэсаў панямонскай інтэлігенцыі. Колас. // Крайняя нязначнасць каго‑, чаго‑н.; убоства. Апошнія калгасныя падзеі прымушалі.. [Чачыка] усё больш і больш задумвацца над сваёй нікчэмнасцю. Пташнікаў.

2. Нікчэмны чалавек. Чалавек, які сказаў некалькі пустых сказаў, мог.. [Макоўчыку] здацца нікчэмнасцю, надоўга страціць яго павагу. Мележ. — Калі б вы хоць гадзінку набылі з Тумашам, дык убачылі б, якая гэта нікчэмнасць. Новікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здава́цца I несов.

1. в разн. знач. сдава́ться;

2. ослабева́ть; сдава́ть;

1, 2 см. зда́цца1;

3. страд. сдава́ться; см. здава́ць

здава́цца II несов., безл. чу́диться, мере́щиться, каза́ться; гре́зиться;

хво́раму здава́ліся ро́зныя зда́ні — больно́му мере́щились ра́зные привиде́ния;

ён мне здава́ўся неблагі́м чалаве́кам — он каза́лся мне неплохи́м челове́ком;

2. в знач. вводн. сл. ка́жется;

яе́, здае́цца, до́ма няма́ — её, ка́жется, до́ма нет;

з. ве́чнасцю — каза́ться ве́чностью

здава́цца III несов. полага́ться; наде́яться; см. зда́цца IV

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)