РАБОТАЗДО́ЛЬНАСЦЬ,
стан тэхн. вырабу (збудавання, канструкцыі, машыны), пры якім у дадзены момант часу яго асн. параметры, што характарызуюць здольнасць вырабу выконваць зададзеныя функцыі, знаходзяцца ў межах, устаноўленых патрабаваннямі нарматыўна-тэхн. дакументацыі. З работаздольнага стану выраб можа перайсці ў неработаздольны ў выніку адказу, аварыі і інш. Адказ вырабу адбываецца ў выніку выхаду са строю яго кампанентаў, разладжвання, разрэгулявання, разбурэння канструкцыі або змены яе структуры, уздзеяння перашкод і г.д. Здольнасць чалавека выконваць работу (працаваць) наз. працаздольнасцю.
т. 13, с. 186
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аперы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.
1. таксама зак., каго. Рабіць (зрабіць) каму‑н. аперацыю (у 1 знач.). Аперыраваць хворага.
2. Праводзіць, выконваць ваенныя аперацыі.
3. чым. Карыстацца чым‑н., выконваць пэўныя дзеянні над чым‑н. Аперыраваць лічбамі. Аперыраваць фактамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
officiate [əˈfɪʃieɪt] v.
1. (at) выко́нваць рытуа́л;
officiate at a wedding спраўля́ць абра́д шлю́бу
2. выко́нваць абавя́зкі;
officiate as host быць за гаспадара́;
officiate as chairman старшы́нстваваць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
апрэтава́ць
(фр. apprêter)
выконваць апрэтуру 1.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
акампані́раваць, акампанава́ць
(іт. accompagnare)
выконваць акампанемент.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
талачы́ць, -лачу́, -ло́чыш, -ло́чыць; незак. (разм.).
1. Выконваць якую-н. работу талакою (у 1 знач.).
2. што. Таптаць, мясіць (пасевы, траву).
Т. пасевы.
|| зак. сталачы́ць, -лачу́, -ло́чыш, -ло́чыць; -ло́чаны (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уто́рыць, -ру, -рыш, -рыць; незак., каму-чаму.
1. Выконваць другую партыю пры спяванні або ігры на музычным інструменце (спец.).
Бас уторыць тэнару.
2. Паўтараць якія-н. гукі.
Лясное рэха ўторыць стуку сякеры.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
sacredly [ˈseɪkrɪdli] adv. свя́та, непару́шна;
preserve an oath sacredly свя́та выко́нваць кля́тву
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Вы́парадчыць ’прыводзіць у парадак; дакладна выконваць даручэнні’ (Нас.). Гл. парадак.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
абяца́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).
Абяцанне (часцей нявыкананае).
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць (прыказка).
◊
Карміць абяцанкамі каго (разм., неадабр.) — даваць абяцанні што-н. зрабіць, але не выконваць іх.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)