white-faced [ˌwaɪtˈfeɪst] adj. бле́дны, бледнатва́ры;

white-faced with anger збяле́лы ад зло́сці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

worrier [ˈwʌriə] n. чалаве́к, які хвалю́ецца, паку́туе ад сумне́нняў, трыво́г і да т.п.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wpm [ˌdʌblju:pi:ˈem] (скар. ад words per minute):

60 wpm 60 слоў у хвілі́ну

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

entwöhnen

1. vt (G, von D) адву́чваць (ад чаго-н.);

ein Kind ~ адніма́ць дзіця́ ад грудзе́й

2. ~, sich (G, von D) адвыка́ць (ад чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

звальне́нне н. Entlássung f -, -en, Kündigung f -, -en;

звальне́нне ў адста́ўку вайск. Verábschiedung f -, -en; Versétzung in den Rúhestand;

звальне́нне ад паса́ды Ámtsenthebung f -, -en;

звальне́нне ад слу́жбы Díenstentlassung f, Díenstenthebung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адкало́цца

1. (аддзяліцца) sich ábspalten; ábbrechen* vi (s); sich (lós)lösen;

2. (парваць сувязь) bréchen* vi (ад каго-н., чаго-н. von D); sich ábspalten (ад каго-н., чаго-н. von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

usychać

usycha|ć

незак.

1. сохнуць; высыхаць;

kwiatki ~ją od gorąca — кветкі сохнуць ад гарачыні;

2. сохнуць; чэзнуць; марнець;

~ć z miłości — сохнуць ад кахання;

~ć z tęsknoty za kim/czym — сохнуць ад тугі па кім/чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

вольт¹, -а, М -льце, м. (спец.).

1. У манежнай яздзе: круты кругавы паварот направа або налева, які выконваецца адным коннікам ці групай іх адначасова.

2. У фехтаванні: ухіленне ад удару праціўніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вулка́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

Канічная гара з кратарам на вяршыні, праз які час ад часу вывяргаюцца лава, агонь, попел.

Патухлы в.

Дзеючы в.

|| прым. вулкані́чны, -ая, -ае.

Вулканічныя пароды.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адво́дак, -дка, мн. -дкі, -дкаў, м.

1. Галінка або частка кораня з вочкамі, пасаджаныя асобна для самастойнага росту.

Размнажэнне адводкамі.

2. Пчаліны рой, які толькі што ўтварыўся і аддзяліўся ад старога.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)