чырвонагвардзе́ец, ‑дзейца, м.
Баец Чырвонай гвардыі. Іван Міхайлавіч добра ведаў дарогу. Не раз даводзілася яму праводзіць па ёй сваіх чырвонагвардзейцаў. Шыловіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шахтабудаўні́к, ‑а м.
Спецыяліст па будаўніцтву шахт (у 1 знач.). Гэты вось пясок больш за ўсё і не падабаўся шахтабудаўнікам. Чаркасаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шкло... (а таксама шкла...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню словам: шкло, шкляны, напрыклад: шкловытворчасць, шклозавод, шклоліцейны, шкловыдзімальшчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрамагні́т, ‑а, М ‑ніце, м.
Прыстасаванне з жалезнага стрыжня, абматанага ізаляваным дротам, па якім праходзіць электрычны ток і намагнічвае гэты стрыжань.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звяза́цца сов.
1. связа́ться;
з. па тэлефо́не — связа́ться по телефо́ну;
2. связа́ться; спу́таться;
чаго́ ты з ім ~за́ўся? — заче́м ты с ним связа́лся (спу́тался)?;
3. (упаковаться) увяза́ться;
4. спец. сча́литься
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кружы́ць несов., в разн. знач. кружи́ть;
у не́бе ~жы́ў каршу́н — в не́бе кружи́л ко́ршун;
ён до́ўга ~жы́ў па незнаёмай мясцо́васці — он до́лго кружи́л по незнако́мой ме́стности;
◊ к. галаву́ — кружи́ть го́лову
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
маты́ў, -ты́ву м.
1. в разн. знач. моти́в;
м. учы́нку — моти́в посту́пка;
м. апо́весці — моти́в по́вести;
вы́шыўка па наро́дных маты́вах — вы́шивка по наро́дным моти́вам;
2. муз. моти́в, мело́дия ж., напе́в
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па́ха ж. мы́шка, подмы́шка;
пад па́хамі (па́хай, па́хі, па́ху) — под мы́шками (мы́шкой, мы́шки, мы́шку);
трава́ па па́хі — трава́ до мы́шек (до подмы́шек);
◊ ла́хі пад па́хі — ша́пку в оха́пку; убира́ться восвоя́си
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
супраціўле́нне ср., в разн. знач. сопротивле́ние;
с. праці́ўніка — сопротивле́ние проти́вника;
с. аргані́зма інфе́кцыі — сопротивле́ние органи́зма инфе́кции;
электры́чнае с. — электри́ческое сопротивле́ние;
◊ ісці́ па лі́ніі найме́ншага ~ння — идти́ по ли́нии наиме́ньшего сопротивле́ния
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Лусь! — гук пры расколванні, ламанні чаго-небудзь (Нас., Растарг.; мсцісл., Нар. лекс.), паст. лоп! (Сл. ПЗБ), ’пра хруст яйка, пра біццё па галаве, па лбе’ (полац., Нар. лекс.). Гукапераймальнае. Прасл. lusъ! (Слаўскі, 5, 354–355; Смаль-Стоцкі, Приміт., 164). Аўтары БЕР (3, 523) дапускаюць другаснасць узнікнення выклічніка з прасл. luskati > лу́скаць 2 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)