супрацьле́глы
1. (які знаходзіцца насупраць) gegenüberliegend;
супрацьле́глы бе́раг das gegenüberliegende Úfer, das ándere Úfer;
супрацьле́глыя по́люсы фіз. entgégengesetzte Pole;
у супрацьле́глым напра́мку in entgégengesetzter Ríchtung;
2. (пра думку і г. д.) entgégengesetzt, gégensätzlich, gégenteilig
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
рабі́цца
1. (прыходзіць у які-н стан) wérden* vi (s);
2. (здзяйсняцца) geschéhen* vi (s), vórgehen* vi (s);
што тут ро́біцца? was geht hier vor?;
што з ім ро́біцца? was ist mit ihm los?
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
рэ́дкі
1. (не густы) licht (пра лес і г. д.); spärlich, schütter (пра валасы і г. д.); dünn (пра насельніцтва);
2. (які сустракаецца не часта) sélten;
рэ́дкі мета́л хім. séltenes Metáll;
3. (выдатны) sélten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
бытавы́
1. (для штодзённага карыстання) Lébens-; für den Háusbedarf;
бытавы́я ўмо́вы Lébensbedingungen pl, Lébensverhältnisse pl, Lébensumstände pl;
прадпрые́мства бытаво́га абслуго́ўвання Díenstleistungsbetriebe pl;
2. (які апісвае, паказвае быт людзей):
бытавы́ рама́н Soziálroman m -s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Вало́ўнік 1 ’будынак для валоў’ (БРС, Жд.). Суфіксальнае ўтварэнне ад валовы.
Вало́ўнік 2 ’чалавек, які паганяе валоў’ (Шатал.). Да валовы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Во́дварацень ’лішак асновы ў шырыню пры накіданні ў ніты і бёрда, які ідзе назад’ (Шатал.). Да адвараціць з суф. ‑ень.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Во́дзечка ’тут’ (Шат.). Ад водзе пры дапамозе часціцы ‑ka з суф. ‑ч‑, які надае ласкальны характар (Карскі 2–3, 69).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ляпя́нік ’ганчар’ (шчуч., Сцяшк. Сл.). Да ляпі́ць (гл.). Аб суфіксе ‑янік (які з ‑яннік) гл. Сцяцко, Афікс. наз., 56–57.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Натаракох, наторокох ’напагатове, у чаканні’ (ТС). Да торак ’сцежка, якой ходзіць звер’ (гл.), літаральна — ’як паляўнічы, які стаіць на тораку
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Несхадзі́мы (несходзімы) ’вельмі вялікі, які цяжка абысці, непраходны’ (ТС), ’бясконцы’ (Сцяшк. Сл.), параўн. рус. несходи́мый ’непраходны’. Да хадзіць, схадзіць ’абысці’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)