Verbum

count​³ [kaʊnt] v.

1. лічы́ць, падлі́чваць;

count one’s money лічы́ць гро́шы;

count up to three лічы́ць да трох

2. мець значэ́нне;

Money counts with him more than anything. Грошы для яго – самае галоўнае;

Every minute counts. Дарагая кожная хвіліна.

3. прыма́ць у разлі́к, улі́чваць;

fifty people not counting the children пяцьдзяся́т чалаве́к, калі́ не лічы́ць дзяце́й;

that doesn’t count гэ́та не ідзе́ ў разлі́к

4. лічы́ць, успрыма́ць;

be counted as friends лічы́цца сябра́мі

♦

don’t count your chickens before they are hatched кураня́т уво́сень лі́чаць; ≅ не той хлеб, што на по́лі, а той, што ў гумне

count on [ˌkaʊntˈɒn] phr. v. разлі́чваць, спадзява́цца (на каго-н. або што-н.)

count upon [ˌkaʊntəˈpɒn] phr. v. разлі́чваць, спадзява́цца (на каго-н. або што-н.)

aspiration [ˌæspəˈreɪʃn] n.

1. імкне́нне, мо́цнае жада́нне, пра́га;

I didn’t realize he had political aspirations. Я не ўсведамляла, што ў яго былі палітычныя амбіцыі.

2. ling. прыдыха́нне

bid​¹ [bɪd] n. (for)

1. прапано́ва цаны́ (на аўкцыёне);

a takeover bid прапано́ва зліцця́ фірм

2. прапано́ва (зрабіць што-н.);

a bid for disarmament прапано́ва раззбрае́ння

deed [di:d] n.

1. учы́нак, дзе́янне;

a heroic deed по́дзвіг

2. law акт, дакуме́нт

♦

your good deed for the day то́е кары́снае, до́брае, што вы ро́біце

dwell​² [dwel] v. (on/upon) гавары́ць/піса́ць падрабя́зна (пра што-н.);

There’s no need to dwell on this matter. Hе трэба доўга спыняцца на гэтай справе.

eligible [ˈelɪdʒəbl] adj.

1. (for) той, хто ма́е пра́ва на што-н.;

be eligible to vote мець пра́ва галасава́ць/прыма́ць удзе́л у вы́барах

2. прыда́тны, прыго́дны; падыхо́дзячы