крымінало́гія, ‑і, ж.

Вучэнне аб злачыннасці як сацыяльнай з’яве.

[Ад лац. crimen — злачынства і lógos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інтэрпу́нкцыя, ‑і, ж.

Вучэнне аб расстаноўцы знакаў прыпынку; пунктуацыя.

[Лац. interpunctio — раздзяленне мовы кропкамі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

метрало́гія, ‑і, ж.

Навука аб сістэмах мер і вагі.

[Ад грэч. metron — мера і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жыццеразуме́нне, ‑я, н.

Сукупнасць поглядаў аб навакольнай рэчаіснасці; светапогляд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

музеязна́ўства, ‑а, н.

Навука аб арганізацыі і дзейнасці музеяў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павызу́блівацца, ‑аецца; зак.

Вызубіцца — аб усім, многім. Нажы павызубліваліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

правазна́ўства, ‑а, н.

Уст. Сукупнасць навук аб праве; юрыспрудэнцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэаго́нія, ‑і, ж.

Міфы аб паходжанні і радаслоўнай багоў.

[Грэч. theos — бог і goneia — нараджэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

метэаінфарма́цыя

(ад метэа- + інфармацыя)

звесткі аб атмасферных з’явах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

характарало́гія

(ад характар + -логія)

вучэнне аб характары чалавека.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)