Verbum

begréiflich a зразуме́лы;

j-m etw. ~ máchen растлума́чыць каму-н. што-н.

bejámmern vt шкадава́ць (каго-н., чаго-н.); апла́кваць (каго-н., што-н.)

belächeln vt усміха́цца (у адказ на што-н.); пасме́йвацца (з каго-н.)

bepflástern vt

1) (за)масці́ць [брукава́ць] (вуліцу)

2) наклада́ць пла́стыр (на што-н.)

beréchtigen vt (zu D) дава́ць (каму-н.) пра́ва, упаўнава́жваць (на што-н.)

beschíelen vt касі́ць, глядзе́ць ко́са; глядзе́ць крадко́м (на каго-н., што-н.)

betréffend

1. a адпаве́дны; да́дзены, які́ даты́чыцца

2. prp адно́сна, што даты́чыцца

bevórstehen* vi чака́цца, быць напе́радзе;

was steht mir bevór? што мяне́ чака́е?

nágen vi (an D) гры́зці, аб’яда́ць (што-н.);

◊

am Húngertuch ~ галада́ць, бедава́ць

Nächstliegende sub n -n са́мае неабхо́днае, першачарго́вае, то́е, што трэ́ба неадкла́дна зрабі́ць