Verbum

загатава́ць, загато́ўваць разм.

1. (назапасіць) sich verséhen* (што-н. mit D); besórgen vt; Vórräte ánlegen;

2. (зрабіць нарыхтоўкі) bescháffen vt, áufbereiten vt

замяша́ць

1. (падрыхтаваць) knéten vt, éinrühren vt;

2. (уцягнуць каго-н. у што-н.) (in éine Sáche) verwíckeln vt [verstrí cken vt]

налюбава́цца sich satt séhen*; séine Áugen wéiden (разм.), sich ergötzen (кім-н., чым-н., на каго-н., на што-н. an D)

насто́йлівы ж. behárrlich; hártnäckig; éigensinnig (упарты); náchdrücklich, dríngend, ínständig (пра просьбу і г. д.);

насто́йліва право́дзіць што-н. etw. mit Náchdruck betréten*

кане́чне

1. пабочн. сл. gewíss, natürlich; sélbstverständlich;

2. часц. natürlich; und ob;

кане́чне, што за пыта́нне! das ist doch klar!, kéine Fráge!

пару́шыць

1. (перашкодзіць; перапыніць) stören vt, unterbréchen* vt;

2. (не захаваць чаго-н., пераступіць што-н.) verlétzen vt, bréchen* vt, übertréten* vt

гуж м. (частка збруі) Kúmmetriemen m -s, -;

◊

узя́ўся за гуж – не кажы́, што не дуж wer A sagt, muss auch B ságen

даклада́ць

1. (зрабіць даклад, паведаміць) beríchten vt, vi (пра што-н über A), vórtragen* vt;

2. разм. (дадаць) hinzúfügen vt, dazúlegen vt

брані́раваць (замацаваць што-н. за кім-н.) reservíeren [-´vi:r-] vt, búchen vt, síchern vt;

брані́раваць ме́сца ў самалёце éinen Platz im Flúgzeug búchen