Verbum

выкало́чваць

1. (ударамі) áustreiben* vt, áusklopfen vt;

выкало́чваць клін éinen Keil áustreiben*;

2. (прымусіць шляхам гвалту) erzwíngen* vt, erpréssen vt, heráuspressen vt, heráusschlagen* vt;

3. (пачысціць) áusklopfen vt;

выкало́чваць пыл з чаго-н. den Staub aus etw. klópfen;

выкало́чваць по́пел з лю́лькі die Pféife áusklopfen

кідо́к м.

1. спарт. Wurf m -(e)s, Würfe; (кап’я, дыска, мяча – ад варот) Abwurf m;

штрафны́ кідо́к Fréiwurf m;

з-за спі́ны Rückhandwurf m;

кідо́к зні́зу Schockwurf m;

кідо́к з хо́ду Wurf im Lauf;

2. вайск. (хуткае перамяшчэнне) Sprung m -(e)s, Sprünge

папала́м прысл.

1. (на дзве палавіны) in zwei Hälften; mittendúrch;

дзялі́ць папала́м halbíeren vt;

2. (пароўну) hálbpart, zur Hälfte;

не́сці выда́ткі папала́м die Kósten zur Hälfte trágen*;

3. (напалову з чым-н.) zur Hälfte;

віно́ папала́м з вадо́й halb Wein, halb Wásser; гл. тс. напалам

ло́жак м. Bett n -(e)s, -en;

пахо́дны ло́жак вайск. Féldbett n;

раскладны́ ло́жак Kláppbett n*;

уско́чыць з ло́жка aus dem Bett spríngen*;

не ўстава́ць з ло́жка (пра хворага) das Bett hüten, zu Bett líegen*;

быць прыкава́ным да ло́жка (пра хворага) ans Bett gefésselt sein

сапе́рнічаць

1. wétteifern неаддз. vi, rivalisíeren [-vɑ-] vi; konkurríeren vi (канкурыраваць) (у чым-н. um A);

2. (мець роўныя з кім-н заслугі, якасці) sich méssen*; es mit j-m áufnehmen können*;

я не магу з ім сапе́рнічаць ich kann mich mit ihm nicht méssen

стра́та ж. Verlúst m -es, -e; Éinbuße f -, -n;

стра́та ча́су Zéitverlust m;

стра́та зро́ку Verlúst des Áugenlichts;

стра́та слы́ху Táubheit f -, Verlúst des Gehörs;

стра́та працаздо́льнасці Verlúst der Árbeitsfähigkeit;

стра́та па́мяці Gedächtnisschwund m -(e)s;

з малы́мі стра́тамі verlústarm;

з вялі́кімі стра́тамі verlústreich

тыл м. вайск., тс. перан. Hínterland n -(e)s, Rücken m -s, -;

напа́сці з тылу на каго-н. in den Rücken fállen (D);

абыхо́дзіць з тылу von hínten umgéhen*; im Rücken fássen;

захо́дзіць у тыл каму-н. j-n umgéhen*;

забяспе́чыць тыл den Rücken décken