WW II (пісьмовае скар. ад World War II) Друга́я сусве́тная вайна́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Xmas [ˈkrɪsməs, ˈeksməs] n. infml (скар. ад Christ mas) Нараджэ́нне Хрысто́ва; Раство́; Каля́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

YMCA [ˌwaɪemsi:ˈeɪ] (скар. ад Young Men’s Christian Association) Аб’ядна́нне хрысція́нскай мужчы́нскай мо́ладзі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

YWCA [ˌwaɪˌdʌblju:ˌsi:ˈeɪ] (скар. ад Young Women’s Christian Association) Аб’ядна́нне хрысція́нскай жано́чай мо́ладзі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дры́жыкі мн. Zíttern n -s; Frösteln n -s (ад холаду); Scháuer m -s, Scháuder m -s (ад страху);

ліхама́нкавыя дры́жыкі Fíeberschauer m;

мяне́ кі́нула ў дры́жыкі mich überlíef ein Scháuer

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

знемага́цца, знемагчы́ся verschmáchten vi (s), vergéhen* vi (s) (ад чаго-н. vor D); von Kräften kómmen*;

знемага́цца ад сто́мленасці vor Müdigkeit úmfallen*;

знемага́цца пад цяжа́рам чаго-н. éiner Last erlíegen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рубе́ц​I

1. (шво) Naht f -, Nähte; Saum m -(e)s, Säume (шляк);

2. (ад раны) Nárbe f -, -n, Schrámme f -, -n; Stríeme f -, -n, Stríemen m -s, - (ад удару)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

усцерагчы́ разм. (засцерагчы ад чаго-н. небяспечнага, непажаданага) bewáhren vt (vor D); behüten vt (захаваць); rétten vt, in Sícherheit bríngen* (уратаваць);

усцерагчы́ дзіця́ ад прасту́ды das Kind vor Erkältung schützen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hedge

[hedʒ]

1.

n.

1) жывапло́т -у m.

2) бар’е́р, заста́ва або́ мяжа́

3) сро́дак ахо́вы або́ абаро́ны (ад чаго́-н.), забясьпе́чаньне n.

2.

v.t.

1) абса́джваць жывапло́там

2) абво́дзіць або́ адмяжо́ўваць што жывапло́там

3) ухіля́цца ад про́стага адка́зу

4) хава́цца, ухіля́цца ад пра́цы ці адка́знасьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вызвалі́цель, -я, мн. -і, -яў, м.

Той, хто вызваліў ці вызваляе каго-, што-н. ад прыгнёту, уціску.

В. прыгнечаных.

|| ж. вызвалі́цельніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. вызвалі́цельскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)