кро́ква, -ы, мн. -ы, -аў, ж.
Апора, аснова для страхі — два брусы, злучаныя верхнімі канцамі пад вуглом, а ніжнімі прымацаваныя да бэлек або да верхняга вянца падоўжных сцен.
|| прым. кро́квенны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ку́жаль, -ю, м.
1. Валакно ачэсанага лёну, а таксама ніткі з такога валакна.
Спрасці к.
2. Палатно з такіх нітак.
Наткаць абрусаў з кужалю.
|| прым. кужэ́льны, -ая, -ае.
Кужэльныя ніткі.
Кужэльная кашуля.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лаві́на, -ы, мн. -ы, -ві́н, ж.
1. Абвал вялікай масы снегу, лёду з гор.
Снежная л.
2. перан. Імклівая, нястрымная маса каго-, чаго-н.; суцэльны паток.
Л. войск.
|| прым. лаві́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жаўту́ха, -і, ДМ -ту́се, ж.
1. Жоўтая афарбоўка скуры і слізістых абалонак, што назіраецца пры захворванні печані, жоўцевых шляхоў і інш.
2. Тое, што і гепатыт (разм.).
|| прым. жаўту́шны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жэле́, нескл., н.
1. Салодкая студзяністая страва, прыгатаваная з жэлаціну, фруктовых і ягадных сокаў, малака і пад.
2. Студзяністая маса, якая атрымліваецца пры працяглай варцы мяса, рыбы, касцей.
|| прым. жэле́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заку́ска, -і, ДМ -ку́сцы, ж.
1. гл. закусіць².
2. мн. -і, -сак. Ежа, страва, якой закусваюць.
Халодныя закускі.
На закуску (таксама перан.: пад канец, у заключэнне; разм.).
|| прым. заку́сачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
запа́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.
Тонкая драўляная палачка з лёгка загаральнай галоўкай для здабывання агню.
Чыркнуць запалкай.
|| прым. запа́лкавы, -ая, -ае і запа́лачны, -ая, -ае.
Запалкавая (запалачная) фабрыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інгушы́, -о́ў, адз. інгу́ш, -а́, м.
Народ — карэннае насельніцтва Рэспублікі Інгушэція, якая ўваходзіць ў склад Расійскай Федэрацыі.
|| ж. інгу́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак.
|| прым. інгу́шскі, -ая, -ае.
Інгушская мова.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інды́йцы, -аў, адз. інды́ец, -ды́йца, м.
Агульная назва ўсяго карэннага насельніцтва Індыі незалежна ад нацыянальнай, рэлігійнай і каставай прыналежнасці.
|| ж. індыя́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.
|| прым. інды́йскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інкаса́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.
Службовая асоба, якая займаецца прыёмам грошай ад арганізацый і ўстаноў для здачы іх у банк, а таксама машына, якая перавозіць такую асобу.
|| прым. інкаса́тарскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)