Verbum

supportive [səˈpɔ:tɪv] adj.

1. дапамо́жны;

supportive lessons дадатко́выя заня́ткі (са слабымі вучнямі)

2. які́ падтрымлівае;

She has been very supportive during my illness. Яна вельмі добра падтрымлівала мяне, калі я хварэла.

resistant [rɪˈzɪstənt] adj. (to) які́ супраціўляецца; сто́йкі;

resistant to heat гарачаўсто́йлівы;

fire-resistant materials вогнетрыва́лыя матэрыя́лы;

This type of flu is resistant to antibiotics. На грып гэтага тыпу антыбіётыкі не дзейнічаюць.

handy [ˈhændi] adj.

1. спры́тны (да працы)

2. infml зру́чны; кары́сны, выго́дны

3. блі́зкі, падру́чны, які пад руко́ю;

The shop is handy. Крама зусім недалёка.

♦

come in handy спатрэ́біцца, прыда́цца

mule [mju:l] n.

1. мул;

2. шлёпанец, панто́фля

3. infml кантрабанды́ст, які перапраўля́е нарко́тыкі

♦

as stubborn as a mule упа́рты як асёл

mull over [ˌmʌlˈəʊvə] phr. v.

1. абду́мваць

2. абмярко́ўваць

cashless [ˈkæʃləs] adj. безная́ўны (які выконваецца без наяўных грошай праз крэдытныя або дэбетныя карткі), безграшо́вы;

cashless society грама́дства, у які́м ку́пля і про́даж тава́раў і паслу́г ажыццяўля́ецца шля́хам безная́ўных/безграшо́вых разлі́каў

compile [kəmˈpaɪl] v.

1. уклада́ць; ствара́ць, піса́ць (падбіраючы і аб’ядноўваючы які-н. матэрыял); кампілява́ць;

compile a dictio nary/a reference book уклада́ць сло́ўнік/даве́днік

2. збіра́ць (факты, матэрыял і да т.п.)

plausible [ˈplɔ:zəbl] adj.

1. праўдападо́бны, вераго́дны;

His explanation sounds fairly plausible to me. Яго тлумачэнне здаецца мне да волі праўдападобным.

2. які́ ўмее выкліка́ць даве́р’е;

a plausible liar ло́ўкі (і)лгу́н

unfortunate​² [ʌnˈfɔ:tʃənət] adj.

1. няшча́сны, нешчаслі́вы;

how unfortunate! як шкада́!; які жаль!;

He was just unfortunate. Яму проста не шанцавала.

2. неадпаве́дны; няўда́лы;

an unfo r tunate joke недарэ́чны жарт

unqualified [ˌʌnˈkwɒlɪfaɪd] adj.

1. які́ не ма́е кваліфіка́цыі;

an un-qualified teacher недыпламава́ны наста́ўнік

2. безагаво́рачны; аб салю́тны, безумо́ўны;

unqualified praise ве́льмі высо́кая пахвала́;

be an unqualified success мець я́ўны по́спех

unrivalled [ˌʌnˈraɪvəld] adj. fml (in) які́ не ма́е сабе́ ро́ўнага, неперася́гнуты;

He is unrivalled in courage. Ён не мае роўных па мужнасці;

Our goods are unrivalled. Нашыя тавары па-за канкурэнцыяй.