шпур, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Цыліндрычная адтуліна, якая прасвідроўваецца ў горнай пародзе для размяшчэння выбуховага рэчыва, а таксама наогул зробленая свердлам вузкая свідравіна.
|| прым. шпуравы́, -а́я, -о́е.
Шпуравая свідравіна.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
што́пар, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Стрыжань са шрубавай разьбой для адкаркоўвання бутэлек.
2. Фігура вышэйшага пілатажу — імклівае падзенне па крутой спіралі (спец.).
Увайсці ў ш.
|| прым. што́парны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шчупа́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
Драпежная прэснаводная рыба са сплюснутай выцягнутай галавой і доўгім тулавам.
Злавіць шчупака на вуду.
|| памянш. шчупачо́к, -чка́, мн. -чкі́, -чко́ў, м.
|| прым. шчупако́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
экспатрыя́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).
Асоба, якая правяла экспатрыяцыю ці трапіла пад яе ўздзеянне.
|| ж. экспатрыя́нтка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -так.
|| прым. экспатрыя́нцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
экспеды́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Работнік, які займаецца прыёмам, адпраўленнем і рассылкай чаго-н. (спец.).
2. Чыноўнік, начальнік аддзела ў некаторых установах царскай Расіі (гіст.).
|| прым. экспеды́тарскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
экспрэсіяні́зм, -у, м.
Плынь у мастацтве і літаратуры 1-й палавіны 20 ст., прадстаўнікі якой лічылі сваёй асноўнай задачай выражэнне ўнутранага свету мастака, яго суб’ектыўных творчых перажыванняў.
|| прым. экспрэсіяністы́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эпі́граф, -а, мн. -ы, -аў, м.
Выслоўе, якое змяшчаецца перад творам або перад асобным яго раздзелам, у якім аўтар раскрывае сваю задуму, ідэю твора ці яго часткі.
|| прым. эпіграфі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эстэ́т, -а, М -тэ́це, мн. -ы, -аў, м.
1. Прыхільнік эстэтызму (у 1 знач.).
2. Паклоннік усяго прыгожага.
|| ж. эстэ́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. эстэ́цкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эсэ́савец, -саўца, мн. -саўцы, -саўцаў, м.
У фашысцкай Германіі: ваеннаслужачы нямецкіх фашысцкіх ахоўных атрадаў ці спецыяльных часцей СС.
|| ж. эсэ́саўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, эсэ́савак.
|| прым. эсэ́саўскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эшало́н, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Баявое, аператыўнае пастраенне.
2. Цягнік, а таксама іншы від транспарту спецыяльнага прызначэння для масавых перавозак.
Воінскі э.
Э. з нафтай.
|| прым. эшало́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)