пехаці́нец, ‑нца,
Воін пяхоты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пехаці́нец, ‑нца,
Воін пяхоты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
по́пел, ‑у,
Пылападобная, звычайна шэрая маса, якая застаецца пасля згарання, спальвання чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пра́сніца, ‑ы,
Прыстасаванне, на якое падвешваецца кудзеля для прадзення.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыва́тнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыстрэ́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць;
Забіць або дабіць выстралам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пусцяко́вы, ‑ая, ‑ае.
Не варты ўвагі; дробязны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разбо́жкацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раса́днік, ‑а,
1. Спецыяльная скрынка з зямлёй для вырошчвання расады.
2. Месца, дзе вырошчваюць маладыя расліны, расаду.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расхапа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Пахапаць усё паасобку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэскры́пт, ‑а,
1. Пісьмо манарха якой‑н. высокапастаўленай асобе з аб’яўленнем узнагароды, з удзячнасцю
2. У Старажытных Рыме — адказ імператара на пададзенае яму для вырашэння пытанне.
[Лац. rescriptum.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)