працадзе́нь, ‑дня, м.
Адзінка ўліку працы ў калгасах, якая вызначала долю калгасніка ў даходах. Насыпаем сваё збожжа, Ганарымся працаднямі... Хутка вернецца машына І ў наступны пойдзе рэйс. Броўка. У банку на калгасным рахунку з’явіліся першыя зберажэнні, павялічыўся працадзень, і ў калгаснікаў памацнела ўпэўненасць: працуй як след, твая праца не прападзе! Карпюк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ско́расны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да скорасці, звязаны са скорасцю (у 1, 5 знач.). Скорасная адзінка. Скорасны рэжым палёту. // Які рэгулюе скорасць чаго‑н. Скорасны рэгулятар. // Які рухаецца з вялікай скорасцю. Скорасны аўтобус.
2. Звязаны з высокімі тэмпамі работы на аснове рацыяналізацыі вытворчага працэсу. Скораснае будаўніцтва. Скораснае рэзанне металу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экю́2
(англ. ECU, ад European Currency Unit = еўрапейская валютная адзінка)
рэгіянальная міжнародная грашовая адзінка, якая з 13 сакавіка 1979 г. выкарыстоўваецца краінамі—ўдзельніцамі Еўрапейскай валютнай сістэмы (ЕВС).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
апасты́льб
(гр. apostilbo = ззяю)
адзінка яркасці асветленай паверхні, роўная 0,3183 ніта.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
граме́ма
(ад гр. gramma = рыса, мяжа)
лінгв. элементарная адзінка граматычнага значэння.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
злот, зло́ты
(польск. złoty)
грашовая адзінка ў Польшчы, роўная 100 грошам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кілапарсе́к
(ад кіла- + парсек)
адзінка вымярэння астранамічных адлегласцей, роўная 1000 парсекаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лі́тра
(гр. litra)
асноўная адзінка візантыйскай манетнай вагі, роўная 327,45 г.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мегава́т
(ад мега- + ват)
адзінка магутнасці электрычнага току, роўная мільёну ват.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мегапарсе́к
(ад мега- + парсек)
адзінка вымярэння астранамічных адлегласцей, роўная мільёну парсекаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)