plausible [ˈplɔ:zəbl] adj.

1. праўдападо́бны, вераго́дны;

His explanation sounds fairly plausible to me. Яго тлумачэнне здаецца мне да волі праўдападобным.

2. які́ ўмее выкліка́ць даве́р’е;

a plausible liar ло́ўкі (і)лгу́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

resistant [rɪˈzɪstənt] adj. (to) які́ супраціўляецца; сто́йкі;

resistant to heat гарачаўсто́йлівы;

fire-resistant materials вогнетрыва́лыя матэрыя́лы;

This type of flu is resistant to antibiotics. На грып гэтага тыпу антыбіётыкі не дзейнічаюць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

supportive [səˈpɔ:tɪv] adj.

1. дапамо́жны;

supportive lessons дадатко́выя заня́ткі (са слабымі вучнямі)

2. які́ падтрымлівае;

She has been very supportive during my illness. Яна вельмі добра падтрымлівала мяне, калі я хварэла.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unfortunate​2 [ʌnˈfɔ:tʃənət] adj.

1. няшча́сны, нешчаслі́вы;

how unfortunate! як шкада́!; які жаль!;

He was just unfortunate. Яму проста не шанцавала.

2. неадпаве́дны; няўда́лы;

an unfo r tunate joke недарэ́чны жарт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unqualified [ˌʌnˈkwɒlɪfaɪd] adj.

1. які́ не ма́е кваліфіка́цыі;

an un-qualified teacher недыпламава́ны наста́ўнік

2. безагаво́рачны; аб салю́тны, безумо́ўны;

unqualified praise ве́льмі высо́кая пахвала́;

be an unqualified success мець я́ўны по́спех

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unrivalled [ˌʌnˈraɪvəld] adj. fml (in) які́ не ма́е сабе́ ро́ўнага, неперася́гнуты;

He is unrivalled in courage. Ён не мае роўных па мужнасці;

Our goods are unrivalled. Нашыя тавары па-за канкурэнцыяй.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

well-intentioned [ˌwelɪnˈtenʃnd] adj. які́ дзейнічае з ле́пшымі наме́рамі;

He is well-intentioned but not very good at getting things done. Ён мае добрыя намеры, але ў яго не ўсё атрымліваецца.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ця́жкі, -ая, -ае і цяжкі́, -а́я, -о́е.

1. Які мае вялікую вагу або з грузам вялікай вагі.

Чамадан быў вялікі і ц.

Конь ледзь цягнуў ц. воз.

2. Пазбаўлены лёгкасці, хуткасці (пра паходку, рух і пад.).

Нехта набліжаўся цяжкімі крокамі.

3. Які робіць уражанне вялікай вагі; густы, непразрысты.

Цяжкія хмары.

4. Масіўны, грувасткі, вялікі.

Вуліца была забудавана цяжкімі гмахамі.

5. Які нялёгка зразумець; складаны, няясны (пра стыль, мову і пад.).

Аповесць напісана цяжкім стылем.

Ц. пераклад.

6. Моцны.

Ц. ўдар.

7. Які патрабуе высілкаў, нялёгкі для выканання; турботны, складаны.

Ц. абавязак.

Цяжкае жыццё.

Цяжкія часы.

8. Моцны, балючы, глыбокі.

Цяжкая крыўда.

Цяжкая страта.

9. Які доўга і дрэнна ператраўліваецца (пра ежу).

10. Пра ступень хваробы: моцны, небяспечны.

Цяжкая хвароба.

Ц. стан параненага.

11. Які прыносіць клопат, турботы каму-н.

Ц. характар.

12. Змрочны, невясёлы, сумны.

Ц. настрой.

Цяжкія думкі.

13. Удушлівы, непрыемны (пра паветра, пах і пад.).

Ц. дух.

○ Цяжкая атлетыка — комплекс фізічных практыкаванняў па падыманні цяжараў.

Цяжкая вада — ізатопная разнавіднасць вады, у якой звычайны вадарод часткова або поўнасцю заменены цяжкім вадародам.

Цяжкая прамысловасць — прамысловасць па вырабе сродкаў вытворчасці.

Цяжкія металы — металы з удзельнай вагой звыш 5 грамаў.

|| наз. ця́жкасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цэнтра́льны, -ая, -ае.

1. Які з’яўляецца цэнтрам (у 1 знач.).

2. Які знаходзіцца, размешчаны ў сярэдзіне, у цэнтры.

Цэнтральная вуліца.

3. Галоўны, кіруючы.

Цэнтральная ўлада.

4. Асноўны, найбольш істотны.

Цэнтральная тэма.

5. Які прыводзіць у дзеянне, абслугоўвае ўсю сістэму.

Цэнтральнае ацяпленне.

○ Стрэльба цэнтральнага бою — стрэльба, якая зараджаецца з задняй (казённай) часткі ствала.

Цэнтральная нервовая сістэма — асноўная частка нервовай сістэмы ў пазваночных і чалавека, якая складаецца з галаўнога і спіннога мозга.

Цэнтральны вугал — вугал, утвораны двума радыусамі якой-н. акружнасці.

|| наз. цэнтра́льнасць, -і, ж. (да 2 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бала́ст, -у, М -сце, м.

1. Спецыяльны груз, які забяспечвае ўстойлівасць і асадку карабля, а таксама груз для рэгулявання вышыні палёту аэрастата.

2. перан. Што-н. лішняе, непатрэбнае, што не прыносіць ніякай карысці.

3. Шчэбень або пясок, якім засыпаюць чыгуначнае палатно і на які ўкладваюць шпалы (спец.).

Сухі б.

Платформы з баластам.

|| прым. бала́сны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)