ро́бат, ‑а, М ‑баце, м.
Аўтамат, які выконвае складаныя дзеянні, падобныя да дзеянняў чалавека. // перан. Пра чалавека, які дзейнічае, працуе механічна, падпарадкоўваючыся чужой волі. [Веньямін:] — Атамную энергію вынайшлі тысячы геніяў. Яны на планеце значаць больш, чым мільярд робатаў. Навуменка.
[Чэшск. robot.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
embattled [ɪmˈbætld] adj. fml
1. той, які́ знаходзіцца ў ця́жкім стано́вішчы (пра чалавека, фірму, арганізацыю і да т.п.)
2. акру́жаны, абкру́жаны (ворагамі)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
angular [ˈæŋgjələ] adj.
1. вуглавы́; з во́стрымі вугла́мі
2. худы́, хударля́вы, кастля́вы, кашча́вы (пра чалавека);
a tall angular woman высо́кая хударля́вая жанчы́на
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ПАЛАВА́Я КАНСТЫТУ́ЦЫЯ,
сукупнасць функцыянальных і марфал. палавых асаблівасцей арганізма чалавека, якія сфарміраваліся пад уплывам спадчынных і знешнеасяродзевых фактараў; адзін з аспектаў агульнай канстытуцыі чалавека. Характарызуе індывід. палавыя асаблівасці і іх устойлівасць да шкодных уздзеянняў. У мужчын і жанчын адрозніваюць слабы, сярэдні і моцны тып П.к. з 3 групамі-падтыпамі ў кожным тыпе (усяго 9). Вызначаюць тып П.к. па вектарнай шкале, удакладняюць па развіцці палавых прыкмет (першасных і другасных). П.к. абмяжоўвае сексуальныя магчымасці чалавека і ад яе залежыць індывід. ўстойлівасць да фактараў, якія шкодна ўплываюць на сексуальную сферу. Вызначэнне П.к. неабходна для ацэнкі сексуальных праяў канкрэтнага чалавека, размежавання іх паталогіі і нормы.
І.У.Дуда.
т. 11, с. 531
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
глушэ́ц, ‑шца, м.
1. Вялікая лясная птушка сямейства цецерукоў.
2. Разм. Пра глухога чалавека.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апе́чаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад апячы.
•••
Як апечаны — пра вялікую ўзрушанасць чалавека.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закаха́насць, ‑і, ж.
Стан закаханага. Вера адчувала, што любіць чалавека нейкай хваравітай закаханасці. Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыэтэ́тыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.
Навука аб рацыянальным харчаванні здаровага чалавека. Пытанні дыэтэтыкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надхрасто́чніца, ‑ы, ж.
Спец. Знадворны слой злучальнай тканкі храстка ў пазваночных жывёл і чалавека.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
піскля́, ‑і, ж.
Разм. пагард. Той, хто часта пішчыць. // Пра чалавека з пісклівым голасам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)