панаво́зіць, ‑вожу, ‑возіш, ‑возіць; зак., каго-чаго.

Навезці, прывезці ў вялікай колькасці. І закруцілася машына. Адкуль узяліся і тыя будаўнічыя матэрыялы. Панавозілі цэглы, цэменту, шкла. Палтаран.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панасява́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

1. Насеяць, пасеяць у вялікай колькасці або ў многіх месцах. Панасяваць жыта.

2. Прасеяць вялікую колькасць чаго‑н. Панасяваць мукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

светаўспрыма́нне, ‑я, н.

Успрыманне чалавекам навакольнага свету (у 1 знач.). Своеасаблівасць мастацкага почырку таго ці іншага паэта ў вялікай ступені залежыць ад характару яго светаўспрымання. Рагойша.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стары́к, ‑а, м.

Абл. Старыца. [Маёр:] — А тое, капітан, што гэты старык — рукаў вялікай ракі, мабыць, нават той самай ракі, да якой вы і хочаце прарвацца. Шашкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

poignant

[ˈpɔɪnjənt]

adj.

1) ве́льмі балю́чы; прані́зьлівы

2) узруша́льны, які́ хапа́е за сэ́рца

of poignat interest — вялі́кай ціка́васьці

3) во́стры (пра смак або́ нюх)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Remembrance Day

Дзень Па́мяці (11 лістапа́да, дзень ушанава́ньня ў Кана́дзе і Вялі́кай Брыта́ні па́мяці пале́глых у 1-ую і 2-у́ю сусьве́тныя во́йны)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

заграба́ць zusámmenraffen vt, zusámmenscharren vt; перан. éinheimsen vt; éinstecken vt, éinstreichen* vt; schéffeln vt (у вялікай колькасці);

ён заграба́е шмат гро́шай er héimst viel Geld ein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Нава́ла ’стыхія, напасць’ (БРС, Байк. і Некр.), ’напасць, нападзенне’ (Касп.), ’бяда, гора’ (Сцяшк.), ’прымус, непрыемная прэтэнзія, патрабаванне; нападзенне; бура’ (Др.-Падб., Гарэц.), ’націск’ (Яруш.), польск. nawała ’націск, вялізны наплыў; стыхія’, ’навальніца’, ’прымус’. Да *valъ, valiti, параўн. валі́ць ва́лам ’ісці вялікай масай, натоўпам’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кандэнса́цыя

(лац. condensatio)

1) ператварэнне пары, газу ў вадкі стан;

2) назапашванне чаго-н. у вялікай колькасці (напр. к. энергіі).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ва́жнасць ж.

1. (значительность) ва́жность;

спра́ва вялі́кай ~ці — де́ло вели́кой ва́жности;

2. (о внешнем виде) ва́жность, гордели́вость; чо́порность, надме́нность;

◊ вялі́кая в. — велика́ ва́жность;

така́я в. — э́ка ва́жность;

для бо́льшай ~ці — для пу́щей ва́жности

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)