Kúgel f -, -n

1) шар

2) ку́ля; ядро́;

die ~ stóßen спарт. штурха́ць ядро́;

◊

éine gróße ~ schíeben* разм. правярну́ць вялі́кую спра́ву;

die ~ kommt ins Róllen рашу́чы мо́мант блі́зка; ≅ лёд крану́ўся

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

эўкарыёты

(ад гр. eu = добра + karyon = ядро)

арганізмы, якія ўтрымліваюць у сваіх клетках марфалагічна аформленае ядро (адна- і мнагаклетачныя раслінныя і жывёльныя арганізмы і грыбы); параўн. пракарыёты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

core [kɔ:] n.

1. сярэ́дзіна, асяро́дак; уну́транасць; сарцаві́на, ядро́;

the core of anapple сарцаві́на я́блыка

2. су́тнасць

3. tech. стры́жань, асяро́дак

♦

to the core да су́тнасці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

бяз’я́дзерны

1. (у якім адсутнічае ядро) kérnlos;

2. паліт. (у якім адсутнічае ядзерная зброя) kérnwaffenfrei;

бяз’я́дзерная зо́на kérnwaffenfreie [atómwaffenfreie] Zóne

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нуклео́ід

(ад лац. nucleus = ядро + -оід)

скапленне ядзернага рэчыва бактэрыяльнай клеткі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бедната́, ‑ы, ДМ ‑наце, ж.

1. зб. Бедныя людзі, беднякі. [Вераб’ёў:] — Калі бедната прагне .. [зямлі], то даць трэба. Дуброўскі. // Беднае сялянства, якое эксплуатавалі кулакі. [Лаўрыновіч:] — Бедната ў калгасе — гэта тое ядро, на якое партыя апіраецца ў калгасным будаўніцтве. Лобан.

2. Тое, што і беднасць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЛІПАПРАТЭІ́ДЫ, ліпапратэіны,

комплексы бялкоў і ліпідаў. Надмалекулярныя ўтварэнні (ядро складаецца з малекул трыгліцэрыдаў і эфіраў халестэрыну, абалонка — з бялкоў, фосфаліпідаў і свабоднага халестэрыну), бялковыя кампаненты Л. прадстаўлены 9 індывід. бялкамі.

С.С. Ермакова.

т. 9, с. 273

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

kernel

[ˈkɜ:rnəl]

n.

1) ядро́ n. (арэ́ха); зе́рне n., зе́рнетка, зярня́тка n. (жы́та, пшані́цы)

2) сярэ́дняя або́ найважне́йшая ча́стка; су́тнасьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

НУЦЭ́ЛУС(ад лац. nucella арэшак), цэнтральная частка (ядро) семязавязі (семязачатка) раслін. Гамалагічны мегаспарангію папарацепадобных. У Н. адбываюцца працэсы семяўтварэння. Пасля апладнення тканка Н. звычайна разбураецца. Захаваны ў спелым насенні Н. выконвае функцыю назапашвання і наз. перыспермам.

т. 11, с. 392

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

нуклеа́рны

(н.-лац. nuclearis, ад лац. nucleus = ядро)

які мае адносіны да ядра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)