я́рка-чырво́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
я́рка-чырво́ны |
я́рка-чырво́ная |
я́рка-чырво́нае |
я́рка-чырво́ныя |
| Р. |
я́рка-чырво́нага |
я́рка-чырво́най
я́рка-чырво́нае |
я́рка-чырво́нага |
я́рка-чырво́ных |
| Д. |
я́рка-чырво́наму |
я́рка-чырво́най |
я́рка-чырво́наму |
я́рка-чырво́ным |
| В. |
я́рка-чырво́ны (неадуш.)
я́рка-чырво́нага (адуш.) |
я́рка-чырво́ную |
я́рка-чырво́нае |
я́рка-чырво́ныя (неадуш.)
я́рка-чырво́ных (адуш.) |
| Т. |
я́рка-чырво́ным |
я́рка-чырво́най
я́рка-чырво́наю |
я́рка-чырво́ным |
я́рка-чырво́нымі |
| М. |
я́рка-чырво́ным |
я́рка-чырво́най |
я́рка-чырво́ным |
я́рка-чырво́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гу́ста-цёмна-чырво́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гу́ста-цёмна-чырво́ны |
гу́ста-цёмна-чырво́ная |
гу́ста-цёмна-чырво́нае |
гу́ста-цёмна-чырво́ныя |
| Р. |
гу́ста-цёмна-чырво́нага |
гу́ста-цёмна-чырво́най
гу́ста-цёмна-чырво́нае |
гу́ста-цёмна-чырво́нага |
гу́ста-цёмна-чырво́ных |
| Д. |
гу́ста-цёмна-чырво́наму |
гу́ста-цёмна-чырво́най |
гу́ста-цёмна-чырво́наму |
гу́ста-цёмна-чырво́ным |
| В. |
гу́ста-цёмна-чырво́ны (неадуш.)
гу́ста-цёмна-чырво́нага (адуш.) |
гу́ста-цёмна-чырво́ную |
гу́ста-цёмна-чырво́нае |
гу́ста-цёмна-чырво́ныя (неадуш.)
гу́ста-цёмна-чырво́ных (адуш.) |
| Т. |
гу́ста-цёмна-чырво́ным |
гу́ста-цёмна-чырво́най
гу́ста-цёмна-чырво́наю |
гу́ста-цёмна-чырво́ным |
гу́ста-цёмна-чырво́нымі |
| М. |
гу́ста-цёмна-чырво́ным |
гу́ста-цёмна-чырво́най |
гу́ста-цёмна-чырво́ным |
гу́ста-цёмна-чырво́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сі́не-бе́ла-чырво́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сі́не-бе́ла-чырво́ны |
сі́не-бе́ла-чырво́ная |
сі́не-бе́ла-чырво́нае |
сі́не-бе́ла-чырво́ныя |
| Р. |
сі́не-бе́ла-чырво́нага |
сі́не-бе́ла-чырво́най
сі́не-бе́ла-чырво́нае |
сі́не-бе́ла-чырво́нага |
сі́не-бе́ла-чырво́ных |
| Д. |
сі́не-бе́ла-чырво́наму |
сі́не-бе́ла-чырво́най |
сі́не-бе́ла-чырво́наму |
сі́не-бе́ла-чырво́ным |
| В. |
сі́не-бе́ла-чырво́ны (неадуш.)
сі́не-бе́ла-чырво́нага (адуш.) |
сі́не-бе́ла-чырво́ную |
сі́не-бе́ла-чырво́нае |
сі́не-бе́ла-чырво́ныя (неадуш.)
сі́не-бе́ла-чырво́ных (адуш.) |
| Т. |
сі́не-бе́ла-чырво́ным |
сі́не-бе́ла-чырво́най
сі́не-бе́ла-чырво́наю |
сі́не-бе́ла-чырво́ным |
сі́не-бе́ла-чырво́нымі |
| М. |
сі́не-бе́ла-чырво́ным |
сі́не-бе́ла-чырво́най |
сі́не-бе́ла-чырво́ным |
сі́не-бе́ла-чырво́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Мундэры ’сорт вінных ружова-чырвоных яблык’ (мядз., Нар. сл.). Няясна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пашчыльне́ць, ‑ее; зак.
Стаць больш шчыльным, шчыльнейшым. Пашчыльнелі атрады чырвоных Непамернаю, новаю сілай. Трус.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чы́рвы, ‑аў; адз. чырва, ‑ы, ж.
Картачная масць з малюнкам у выглядзе чырвоных сэрцаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
амша́ра, ‑ы, ж.
Тое, што імшара. Ходзіць Боця ў чырвоных боцях па дрыгве, амшарах. Дубоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асві́ны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да асвы. Падасінавікаў у чырвоных берэтах Пад старою асвінай асінай знайшоў. Танк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рабі́на, -ы, мн. -ы, -бін, ж.
Дрэва з гронкамі дробных гаркаватых аранжава-чырвоных пладоў, а таксама ягады гэтага дрэва.
Пад акном расцвіла маладая р.
○
Чарнаплодная рабіна — куст сямейства ружакветных, які дае плады ў выглядзе вялікіх чорных ягад.
|| памянш. рабі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.
|| прым. рабі́навы, -ая, -ае.
Рабінавая настойка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
малакро́ўе, ‑я, н.
Хваравіты стан, які характарызуецца памяншэннем колькасці крыві або якасным змяненнем яе саставу (памяншэннем колькасці чырвоных крывяных цельцаў і гемаглабіну); анемія.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)