detect

[dɪˈtekt]

v.t.

1) выкрыва́ць

2) выяўля́ць; адкрыва́ць; адчува́ць, чу́ць, заўважа́ць

to detect odor — адчу́ць пах

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Вяшчу́ць ’прадказваць, прадчуваць’ (Юрч.). Цяжка вытлумачыць толькі фанетычна. Відаць, уплыў чуць ’адчуваць’. Магчыма таксама, што вяшчуць < ітэратыва вяшчуваць, але і апошнюю форму трэба тлумачыць як кантамінацыю.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

if​1 [ɪf] n. infml : I want no ifs and buts. (Не хачу́ чуць) нія́кіх адгаво́рак.

♦

there are no ifs about it нія́кіх «калі́»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

obscure​2 [əbˈskjʊə] v.

1. закрыва́ць, засланя́ць, загаро́джваць; перашкаджа́ць (бачыць, чуць, разумець што-н.);

The moon was obscured by clouds. Хмары закрывалі месяц.

2. заблы́тваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ка́зус, ‑у, м.

1. Складаная, заблытаная справа ў судовай практыцы.

2. Разм. Незвычайны, недарэчны выпадак. — А ў вайну са мной такі выйшаў казус, што чуць з сораму не згарэў... Ракітны.

[Лац. casus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ву́сны ​1, ‑аў; адз. няма.

Губы, рот. Тонкія замкнёныя вусны рабілі твар дзяўчыны разам з тым і крыху строгім і сур’ёзным. Колас. Святлелі твары ў людзей, што сустракалі.. [чараду машын], словы радасці вырываліся з вуснаў. Хадкевіч.

•••

З вуснаў у вусны — распаўсюджвацца шляхам перадачы жывым словам, не пісьмова і без дапамогі іншых сродкаў.

Чуць з трэціх вуснаў гл. чуць.

ву́сны ​2, ‑ая, ‑ае.

Які вымаўляецца, не пісьмовы. Вусны пераказ. Вусная мова. // Не замацаваны пісьмова. Вусная народная творчасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wietrzyć

незак.

1. праветрываць;

wietrzyć salę — праветрываць залу;

2. паляўн. чуць (пра сабаку)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

postrzegać

незак.

1. успрымаць;

2. заўважаць; бачыць; чуць;

3. сачыць; назіраць;

4. прытрымлівацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ча́ять несов., уст., прост. спадзява́цца, чака́ць; (думать) ду́маць;

◊

души́ не ча́ять душы́ не чуць;

ча́емый прич., страд. які́ чака́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чу́ты в разн. знач. слы́шанный; см. чуць I 1;

◊ дай бог чу́тае ба́чыць — погов. твои́ бы слова́ да бо́гу в у́ши

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)