Verbum

пе́начка², -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Невялічкая пеўчая птушка атрада вераб’іных з бурым апярэннем.

уто́чка¹, -і, ДМ -чцы, ж.

1. гл. утачыць¹.

2. мн. -і, -чак. Сточаная частка чаго-н.

лісі́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

1. гл. лісіца.

2. Ядомы пласціністы грыб жоўтага колеру.

луна́цік, -а, мн. -і, -аў, м.

Хворы на лунацізм.

|| ж. лунаці́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

астма́тык, -а, мн. -і, -аў, м.

Хворы на астму.

|| ж. астматы́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

сангві́нік, -а, мн. -і, -аў, м.

Чалавек сангвінічнага тэмпераменту.

|| ж. сангвіні́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

мястэ́чка, -а, мн. -і, -чак, н. (уст.).

Пасёлак гарадскога тыпу.

М.

Любча.

|| прым. местачко́вы, -ая, -ае.

М. жыхар.

нагаві́цы, -ві́ц і -аў (разм.).

Штаны.

Новыя н.

|| памянш.-ласк. нагаві́чкі, -чак.

|| прым. нагаві́чны, -ая, -ае.

Н. матэрыял.

палу́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (разм.).

Атрыманыя за работу грошы, заработная плата.

Месячная п.

па́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (спец.).

У класічным балеце: кароткая, пышная, шматслойная спадніца балерыны.