Míttelpunkt m -(e)s, -e цэнтр, сярэ́дзіна;

im ~ stéhen* быць у цэ́нтры ўва́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

śródmieście

śródmieści|e

н. цэнтр горада;

mieszkać w ~u — жыць у цэнтры горада

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

эксцэ́нтрык ​1, ‑а, м.

1. Артыст, які выконвае эксцэнтрычныя нумары.

2. Уст. Чалавек з дзівацтвамі.

[Фр. excentrique.]

эксцэ́нтрык ​2, ‑а, м.

Спец. Круглы дыск, які круціцца вакол сваёй асі, што размешчана не ў цэнтры, а збоку.

[Фр. excentrique ад лац. ex — з, па-за і centrum — цэнтр.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

limelight [ˈlaɪmlaɪt] n.

1. святло́ ра́мпы; ча́стка сцэ́ны каля́ ра́мпы

2. вядо́масць; ува́га прэ́сы, тэлеба́чання;

be in the limelight быць у цэ́нтры ўва́гі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spotlight​1 [ˈspɒtlaɪt] n.

1. пражэ́ктар

2. the spotlight цэнтр ува́гі;

be in the spotlight быць у цэ́нтры ўва́гі, звярну́ць на сябе́ ўва́гу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spotlight

[ˈspɑ:tlaɪt]

n.

1) пражэ́ктар -а m.

2) цэнтар ува́гі

to be in the spotlight — быць у цэ́нтры ўва́гі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

аліда́да

(ар. al-idāda)

дэталь астранамічных і геадэзічных вугламерных інструментаў, якая верціцца вакол восі ў цэнтры лімба.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

цэнтры́чны

(ад цэнтр)

які размяшчаецца па кругу, у выглядзе круга адносна вертыкальнай восі ў цэнтры галоўнага збудавання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

збо́ку, прысл.

1. З краю, не ў сярэдзіне, не ў цэнтры.

З. ад дарогі.

Стаць з.

2. З месца, аддаленага ад каго-, чаго-н.

Адысці ўбок і назіраць з.

Калі глядзець на гэта з., дык здаецца, што ўсё тут добра (перан.).

3. у знач. прыназ. з Р. Побач з кім-, чым-н., паблізу каго-, чаго-н.

З. дарогі.

◊

Збоку прыпёка (разм.) — пра каго-, што-н. пабочнае, лішняе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заглыбле́нне, ‑я, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. заглыбляцца — заглыбіцца.

2. Паглыбленне, упадзіна, ямка ў чым‑н. У высокай траве.. ляжалі па крузе сем абчасаных камянёў, а ў цэнтры.. восьмы, з правільна круглым заглыбленнем наверсе. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)