одино́чный в разн. знач. адзіно́чны;

одино́чный полёт ав. адзіно́чны палёт;

одино́чное заключе́ние адзіно́чнае зняво́ленне;

одино́чный вы́стрел адзіно́чны стрэ́л.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пу́дла, ‑а, н.

Разм. Промах у стральбе, няўдалы стрэл.

•••

Даць пудла — а) не пацэліць, прамахнуцца. — Страляй, дзядзька, — кажа стралец, — і мабыць, я даў пудла. Янкоўскі; б) памыліцца, зрабіць памылку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ружэ́йны разм. Gewéhr-; Büchsen-, Flínten- (для палявання);

ружэ́йны стрэл Gewéhrschuss m -es, -schüsse;

ружэ́йныя прыёмы вайск. Gewéhrgriffe pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schréckschuss m -es, -schüsse

1) папераджа́льны стрэл

2) несапра́ўдная [фальшы́вая] трыво́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schuss I m -es, Schüsse

1) стрэл, вы́страл;

ein schárfer ~ ме́ткі стрэл; вы́страл баявы́м патро́нам;

ein blínder ~ халасты́ стрэл; шальна́я ку́ля;

éinen ~ ábfeuern [ábgeben*, tun*] зрабі́ць стрэл, вы́страліць;

es fiel ein ~ разда́ўся стрэл;

Schüsse knállen [kráchen, knáttern] раздаю́цца стрэ́лы;

ein ~ ins Bláue про́мах

2) спарт. мо́цны ўда́р;

ein ~ ins Tor уда́р па варо́тах (футбол);

◊

die Sáche kommt in ~ спра́ва зру́шылася;

die Sáchen in ~ hálten* трыма́ць рэ́чы ў по́ўным пара́дку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pistol [ˈpɪstl] n. пістале́т;

a starting pistol ста́ртавы пістале́т;

a pistol shot стрэл з пістале́та

♦

hold a pistol to one’s head прымуша́ць зрабі́ць (што-н.) пагро́замі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wystrzał, ~u

м.

1. стрэл, выстрал;

2. разм. сенсацыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

trafny

удалы, трапны, меткі;

trafny strzał — меткі (трапны) стрэл

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

я́хканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. яхкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Раптам даляцела яхканне ганчака, потым грымнуў стрэл — недалёка хадзіў паляўнічы. Гурскі. Заходзячыся ў яхканні, ганчакі амаль даганялі беляка. Краўчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ту́ля ‘калчан, похва для стрэл’ (Ласт.), сюды ж, магчыма, перан. ту́ля ‘асоба, апранутая ў тоўстае, цёплае адзенне, выглядае непаваротлівай’ (драг., Лучыц-Федарэц, вусн. паведамл.). Да тул 2 адносна семантыкі параўн. рэз’ян. tȗlast ‘у форме трубы, пусты’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)