гіпернефроідны рак, пухліна Гравіца, злаякасная пухліна ныркі, што развіваецца з клетак кары наднырачнікаў ці з эпітэлію нырачных канальцаў. Апісана ням. патолагам П.А.Гравіцам у 1883. Найчасцей бывае ў мужчын. Прычына хваробы невядомая (магчыма, запаленчыя працэсы, траўмы, радыеактыўныя рэчывы). Прыкметы гіпернефромы на ранняй стадыі (т. наз. «малыя» сімптомы): умераныя болі ў паясніцы і ў падрабрынні, павышаны артэрыяльны ціск, мікрагематурыя, пратэінурыя, поліцытэмія. Лячэнне хірургічнае.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адэно́ма, ‑ы, ж.
Дабраякасная пухліна, якая можа развівацца ў розных залозістых органах і тканках.
[Ад грэч. adēn — залоза.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зашчо́чныанат. защёчный;
з. пухлі́на — защёчная о́пухоль;
~ныя мяшкі́ — защёчные мешки́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ракавы́книжн. роково́й
ра́кавыIIмед. ра́ковый;
~вая пухлі́на — ра́ковая о́пухоль
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
swelling
[ˈswelɪŋ]
n.
пухлі́наf.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
МЕЛАНО́МА [ад грэч. melas (melanos) чорны + -ōma канчатак у назвах пухлін],
меланабластома, у чалавека злаякасная пухліна, якая развіваецца з пігментаўтваральных клетак меланацытаў. Часцей узнікае на скуры (90%), радзей — на слізістых абалонках страўнікава-кішачнага тракту, верхніх дыхальных шляхоў, мазгавых абалонак, у воку. Схільная даваць раннія метастазы. Для М. характэрна назапашванне ў клетках меланіну, бываюць і беспігментныя. Лячэнне хірург., прамянёвае, хіміятэрапеўтычнае. У жывёл М. — дабраякасная пухліна з клетак эпідэрмісу; можа ператварацца ў злаякасную. Гл. таксама Пухліны.