прыго́ннік, -а, мн. -і, -аў, м.

Памешчык — прыхільнік і абаронца прыгоннага права.

|| ж. прыго́нніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. прыго́нніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фана́т, -а, мн. -ы, -аў, м.

Страсны прыхільнік каго-, чаго-н. (артыста, музычнай групы і пад.).

|| ж. фана́тка, -і, мн. -і, -так.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нацыяналі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

1. Прыхільнік нацыяналізму (у 1 знач.). Буржуазны нацыяналіст.

2. Удзельнік, прыхільнік нацыянальна-вызваленчага руху, нацыяналізму (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бабуві́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Прыхільнік бабувізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бакуні́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Прыхільнік бакунізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гі́тлеравец, ‑раўца, м.

Прыхільнік Гітлера, нямецкі фашыст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзаві́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Прыхільнік адзавізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́тамшчык, ‑а, м.

Прыхільнік выкарыстання атамнай бомбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анексіяні́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Прыхільнік анексіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

антымілітары́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Прыхільнік антымілітарызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)