дубе́ц, -бца́ м. хворости́на ж., хлыст; прут;
з дубцо́ў пляту́ць кашы́ — из пру́тьев плету́т корзи́ны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сте́ржень м.
1. техн. стры́жань, -жня м., шпень, род. шпяня́ м.; прут, род. пру́та м.;
металли́ческий сте́ржень металі́чны стры́жань (прут, шпень);
поршнево́й сте́ржень по́ршневы шпень (прут);
2. (нарыва) разг. стры́жань, -жня м.;
сте́ржень чи́рья стры́жань ску́лы;
3. перен. (основа) асно́ва, -вы ж.; стры́жань, -жня м.;
сте́ржень всей рабо́ты асно́ва ўсёй рабо́ты.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Прэнт ’металічны прут; арматурнае жалеза’ (ТСБМ, Янк. 1, Бір. Дзярж., Жд., Сл. ПЗБ), прэнт ’качарга’ (Сіг.), ’шворан’ (Мат. Гом.), ’жалезны шпень, які падтрымлівае каптур над камінкам’ (івац., Нар. сл.), ’драўляная частка плуга’ (Выг.), ’мера паверхні (зямлі)’ (Бес.). З польск. pręt ’прут’. Гл. таксама прут, якое, відаць, паўплывала на развіццё семантыкі запазычанага прэнт.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
pręt
м.
1. прут;
2. прэнт; стрыжань, шворань
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
шморг, выкл. у знач. вык.
Ужываецца паводле знач. дзеясл. шморгаць — шмаргануць. Бабіна дачка — шморг! і выцягнула з.. [чароціны] сталёвы прут. Якімовіч. — А старшыня, — не спыняўся расказчык, — адскочыўся ды за люстэрка. Хустачку выняў — шморг, шморг — выціраецца. Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пруто́к, -тка́ м.
1. (для вязанья) пруто́к, спи́ца ж., игла́ ж.;
2. (уменьш. к прут) пру́тик
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
*Мыце́чка, лін. мытечка ’вязка сушаных уюноў’ (Сл. Брэс.). Да вітка (гл.) ’прут, дубец’. Параўн. серб.-харв. витка ’прут для пляцення кошыкаў’, ст.-бел. вить, виць ’лаза, скрутак шнуроў’. Роднасныя да віць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
switch1 [swɪtʃ] n.
1. выключа́льнік, пераключа́льнік; камута́тар; AmE запасны́ пуць (на чыгунцы)
2. пераключэ́нне, паваро́т, пераме́на;
a policy switch паваро́т у палі́тыцы
3. дубе́ц, прут, плётка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Вы́пруціць, вы́пруціць ногі ’выцягнуць ногі, памерці’ (Янк. БФ), вы́пруціцца ’выцягнуцца, як прут’ (Янк. Мат.); ’памерці’ (Касп., Шат., Янк. III, Інстр. III). Укр. випру́чувати ’звальняць, вырываць (руку), выцягваць (палку, дубец)’, польск. wyprętować ’выцягнуцца, як прут’. Гл. апруцянець.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
шпіцру́тэн
(ням. Spitznite)
гібкі прут, якім даўней паганялі каня, а ў царскай Расіі білі салдат, злачынцаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)