Verbum

анлайнавы слоўнік

жалязня́к^I м. мін. Éisenstein m -(e)s, -e;

магні́тны жалязня́к Magnéteisenstein m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

kompensator

м. кампенсатар;

kompensator magnetyczny — магнітны раўнавальнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

жалязня́к ¹, жалезняку, м. (толькі з азначэннем).

Жалезная руда. Буры жалязняк. Чырвоны жалязняк. Магнітны жалязняк.

жалязня́к ², жалезняка, м.

Абл. Рыдлёўка. — Поле сваё яна жалезняком ускапала? Ускапала... Зямлянку сабе зрабіла? Зрабіла... Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

magnetic [mægˈnetɪk] adj.

1. магні́тны;

a magnetic field магні́тнае по́ле;

magnetic tape магні́тная сту́жка

2. магнеты́чны;

a magnetic personality магнеты́чная асо́ба

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

aclinic

[əˈklɪnɪk]

adj.

без магні́тнага нахі́лу

aclinic line — магні́тны эква́тар, акліні́чная крыва́я

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

geomagnetic axis

магні́тная вось (зямлі́)

geomagnetic equator, pole — магнітны эква́тар, по́люс

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

ДЫСКЕ́ТА (англ. diskette),

носьбіт інфармацыі ў персанальных ЭВМ; тонкі гнуткі пластмасавы дыск, пакрыты магн. слоем з аднаго ці з абодвух бакоў. Выкарыстоўваецца ў якасці знешняй памяці прамога доступу. Гл. таксама Магнітны дыск.

т. 6, с. 292

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Магнэз, магнэс, маґнэс ’магніт’, ’прыцягальная сіла’ (Нас., Гарэц., Шат., Касп., Вайск. сл.; дзярж., нясв., Нар. словатв.), ст.-бел. макгнесъ ’тс’ было запазычана з с.-в.-ням. magnes праз польск. мову. Сюды ж магнэзаваць ’магнітызаваць’ (Гарэц.), магнэсавы ’магнітны, прыцягальны’ (Нас.). Пух. маґнэт ’прыхільнасць, жаданне’ (З нар. сл.) < ням. Magnet (праз польск. magnet ’тс’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

НАМАГНІ́ЧАНАСЦЬ вектарная фіз. велічыня, якая характарызуе магнітны стан рэчыва ў знешнім магнітным полі. Н. $\vec{J}$ вызначаецца формулай: $J = d {\vec{p}}_{m} / d V$ , дзе $d {\vec{p}}_{m}$ — магнітны момант фізічна малога аб’ёму рэчыва dV. Н. наз. аднароднай у межах аб’ёму V, калі ва ўсіх яго пунктах вектар аднолькавы па модулі і напрамку, г. зн. $\vec{J} = {\vec{p}}_{m} / V$ , дзе ${\vec{p}}_{m}$ — сумарны магн. момант рэчыва аб’ёмам V Н. цел залежыць ад напружанасці знешняга магн. поля, т-ры і магн. уласцівасцей цела, яго формы і арыентацыі ў полі (гл. Парамагнетызм, Ферамагнетызм). У ферамагнетыкаў залежнасць $\vec{J}$ ад напружанасці магн. поля выражаецца крывой намагнічвання (гл. Намагнічванне, Гістэрэзіс). Адзінка Н. ў СІ — ампер на метр (А/м).

т. 11, с. 134

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дыск, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Прадмет, дэталь якой-н. машыны, прыстасавання ў выглядзе плоскага круга.

Д. электрапілы.

Д. аўтамата.

2. Спартыўны снарад у форме круга, які прымяняецца для кідання.

Кінуць д.

3. Аптычны носьбіт інфармацыі ў выглядзе плоскага круга.

Выпусціць д.

Запісаць д.

Модныя дыскі.

4. Прыстасаванне для захоўвання інфармацыі на камп’ютары.

Магнітны д.

Аптычны д.

|| прым. ды́скавы, -ая, -ае (да 1 знач.).

Дыскавая барана.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)