Жалезная руда. Буры жалязняк. Чырвоны жалязняк. Магнітны жалязняк.
жалязня́к2, жалезняка, м.
Абл. Рыдлёўка. — Поле сваё яна жалезняком ускапала? Ускапала... Зямлянку сабе зрабіла? Зрабіла...Сачанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
magnetic[mægˈnetɪk]adj.
1.магні́тны;
a magnetic field магні́тнае по́ле;
magnetic tape магні́тная сту́жка
2. магнеты́чны;
a magnetic personality магнеты́чная асо́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ДЫПО́ЛЬНЫ МО́МАНТ,
вектарная фізічная велічыня, якая характарызуе ўласцівасці дыполя. 1) Электрычны Д.м. — вектар па модулі, роўны p=ql, дзе q — дадатны эл. зарад дыполя, l — адлегласць паміж зарадамі (плячо дыполя), і накіраваны ад адмоўнага зараду да дадатнага. Д.м. вызначае эл. поле дыполя на вял. адлегласцях ад яго, а таксама ўздзеянне на дыполь знешніх эл. і магн. палёў. Адзінка эл. Д.м. ў СІ — кулон-метр, пазасістэмная адзінка — дэбай.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
aclinic
[əˈklɪnɪk]
adj.
без магні́тнага нахі́лу
aclinic line — магні́тны эква́тар, акліні́чная крыва́я
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
geomagnetic axis
магні́тная вось (зямлі́)
geomagnetic equator, pole — магнітны эква́тар, по́люс
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ДЫСКЕ́ТА (англ. diskette),
носьбіт інфармацыі ў персанальных ЭВМ; тонкі гнуткі пластмасавы дыск, пакрыты магн. слоем з аднаго ці з абодвух бакоў. Выкарыстоўваецца ў якасці знешняй памяці прамога доступу. Гл. таксама Магнітны дыск.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Магнэз, магнэс, маґнэс ’магніт’, ’прыцягальная сіла’ (Нас., Гарэц., Шат., Касп., Вайск. сл.; дзярж., нясв., Нар. словатв.), ст.-бел.макгнесъ ’тс’ было запазычана з с.-в.-ням.magnes праз польск. мову. Сюды ж магнэзаваць ’магнітызаваць’ (Гарэц.), магнэсавы ’магнітны, прыцягальны’ (Нас.). Пух.маґнэт ’прыхільнасць, жаданне’ (З нар. сл.) < ням.Magnet (праз польск.magnet ’тс’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дыск, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Прадмет, дэталь якой-н. машыны, прыстасавання ў выглядзе плоскага круга.
Д. электрапілы.
Д. аўтамата.
2. Спартыўны снарад у форме круга, які прымяняецца для кідання.
Кінуць д.
3. Аптычны носьбіт інфармацыі ў выглядзе плоскага круга.
Выпусціць д.
Запісаць д.
Модныя дыскі.
4. Прыстасаванне для захоўвання інфармацыі на камп’ютары.
Магнітны д.
Аптычны д.
|| прым.ды́скавы, -ая, -ае (да 1 знач.).
Дыскавая барана.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
піраці́н
(гр. pyrrhotine = чырвань)
мінерал класа сульфідаў бронзава-жоўтага колеру; магнітны калчадан.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ферамагні́тны
(ад фера- + магнітны)
фіз. з моцна выражанымі магнітнымі ўласцівасцямі (напр.ферамагнетыкі).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)