зняво́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго (што).
Пазбавіць волі, узяць пад арышт.
З. злачынцаў.
|| незак. зняво́льваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. зняво́ленне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абву́гліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.
Абпаліць зверху, па краях.
А. палена.
Пажар абвугліў дрэвы.
|| незак. абву́гліваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. абву́гліванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
няво́ліць, -лю, -ліш, -ліць; незак., каго (што).
Прымушаць рабіць што-н. супроць жадання, волі.
Яе ніхто не няволіў ехаць туды.
|| зак. прыняво́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АЛЁКМА-ЧА́РСКАЕ НАГО́Р’Е,
на У Забайкалля, у Рэспубліцы Саха (Якуція), у міжрэччы рэк Алёкма і Чара (бас. Лены). Выш. 500—600 м над узр. м., найб. да 1402 м. Пераважае сярэднягорны рэльеф. Расчлянёна глыбокімі далінамі. Вяршыні платопадобныя. Складзена з вапнякоў, метамарфічных сланцаў, прарваных інтрузіямі гранітаў. На схілах лістоўнічныя лясы, зараснікі кедравага сланіку, на вяршынях горная тундра.
т. 1, с. 249
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
узнача́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.
Стаць на чале чаго-н., узяць на сябе кіраўніцтва чым-н.
У. дэлегацыю.
У. камісію.
|| незак. узнача́льваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́смаліць², -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што (разм.).
Знішчыць агнём, сонцам і пад.; выпаліць.
Пажар высмаліў лес.
Спёка высмаліла траву на паплавах.
|| незак. высма́льваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заняво́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго-што.
Пазбавіць волі, незалежнасці, поўнасцю падпарадкаваць сабе.
|| незак. заняво́льваць, -аю, -аеш, -ае; наз. заняво́льванне, -я, н.
|| наз. заняво́ленне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паднача́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго-што.
Зрабіць падуладным, падпарадкаваць.
П. майстэрні трэсту.
|| незак. паднача́льваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. паднача́ленне, -я, н. і паднача́льванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Вандза́ ’плакса’ (КСП). Параўн. рус. ва́ньзя, ваньзя́ і ваньдзя́ дурнаваты чалавек, цяльпук’ (СРНГ, 2, 38). Экспрэсіўнае ўтварэнне, магчыма, ад уласнага імя Ванька, на бел. глебе кантамінаванага з вэндзіць; параўн. вандзонка ’лены, непаваротлівы чалавек’ (Бяльк.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
апо́шліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго-што.
Зрабіць пошлым, паказаць дробным, нікчэмным.
А. чужую думку.
А. высокія словы.
|| незак. апашля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. апашле́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)