спа́йка ж., в разн. знач. спа́йка;
займа́цца ~кай — занима́ться спа́йкой;
с. тру́бкі — спа́йка тру́бки;
~кі пле́ўры — спа́йки пле́вры
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
проста́чка разг. прасця́чка, -кі ж., праста́чка, -кі ж.; (ограниченная) абмежава́ная, -най ж.; (недалёкая) недалёкая, -кай ж.; (глуповатая) дурнава́тая, -тай ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гаспада́рка ж., в разн. знач. хозя́йство ср.;
наро́дная г. — наро́дное хозя́йство;
се́льская г. — се́льское хозя́йство;
займа́цца ~кай — занима́ться хозя́йством
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пяча́тка ж. печа́ть; (небольшая) печа́тка;
п. ўстано́вы — печа́ть учрежде́ния;
засве́дчыць по́дпіс ~кай — удостове́рить по́дпись печа́тью;
сердалі́кавая п. — сердоли́ковая печа́тка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МАРАЛЁЎСКІ (Юзаф) (5.3.1777, г. Гарадок, паводле інш. крыніц, каля г. Орша Віцебскай вобл. — 12.8.1845),
бел. педагог, паэт. Скончыў клас рыторыкі ў Аршанскім езуіцкім калегіуме (1790), вывучаў франц. мову ў Полацкім езуіцкім калегіуме, лац. і польск. л-ру ў Оршы. З 1794 настаўнік у езуіцкіх калегіумах у Мсціславе, Магілёве, Полацку. З 1806 праф. рыторыкі, паэтыкі і рус. мовы ў езуіцкім калегіуме ў Пецярбургу, з 1810 у Оршы, дзе загадваў і б-кай кляштара. З 1814 сакратар ордэна езуітаў бел. правінцыі, з 1816 «міністр» (адміністратар) Полацкай езуіцкай акадэміі. У 1818 пераехаў на Валынь. Друкаваўся ў час. «Miesięcznik Połocki» («Полацкі штомесячнік»), «Вестник Европы». Пісаў на польск., лац., рус. мовах. Творчасць М. выяўляла характэрныя рысы л-ры ў часы пераходу ад класіцызму да рамантызму. Адначасова з класіцыстычнымі трэнамі, элегіямі, эпіграмамі, панегірыкамі, наследаваннямі Гарацыю пісаў у перадрамант. стылі лірычныя песні, у якіх з агульнагуманіст. і хрысціянскіх пазіцый разважаў пра выхаваўчае значэнне паэзіі, выказваў замілаванне да прыроды і роднага краю.
Тв.:
Wiersze. Wrocław etc., 1983.
У.І.Мархель.
т. 10, с. 104
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сурвэ́тка ж., в разн. знач. салфе́тка;
падвяза́ць ~ку — повяза́ть салфе́тку;
папяро́вая с. — бума́жная салфе́тка;
засла́ць ~кай ту́мбачку — накры́ть салфе́ткой ту́мбочку
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ука́зка ж., в разн. знач. ука́зка;
пака́зваць ~кай на ка́рце — пока́зывать ука́зкой на ка́рте;
рабі́ць па ўка́зцы — де́лать по ука́зке
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МУЗЕ́І І ВЫ́СТАВАЧНЫЯ ЗА́ЛЫ ў архітэктуры,
будынкі, прызначаныя для работы ўстаноў, якія ажыццяўляюць камплектаванне, захоўванне, вывучэнне і папулярызацыю помнікаў гісторыі, матэрыяльнай і духоўнай культуры народа.
У будынках сучасных музеяў асн. функцыянальнымі элементамі з’яўляюцца выставачныя залы і сховішчы. Яны дапаўняюцца адм. памяшканнямі, б-кай, лекцыйнай залай, пакоямі для заняткаў, рэстаўрацыйнымі майстэрнямі, лабараторыямі Шматграннасць дзейнасці музея выяўляецца ў складанай аб’ёмна-планіровачнай структуры будынка, якая забяспечвае магчымасць паслядоўнага азнаямлення з экспанатамі, а таксама выбарачнай змены маршруту, экспазіцый, наладжвання часовых выставак і інш. Архітэктура такіх будынкаў як элемент эмацыянальнага ўздзеяння найчасцей стварае маст. вобраз, адпаведны яго тэматыцы.
На Беларусі вылучаюцца будынкі Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі, Купалы Янкі літаратурнага музея ў Мінску, музея прыроды нац. парку Белавежская пушча ў Камянецкім р-не Брэсцкай вобл. Будынкі выставачных залаў прызначаны для арганізацыі перыяд. выставак твораў мастацтва, дасягненняў вытв-сці, навукі і тэхнікі. На Беларусі функцыянуюць павільёны Рэспубліканскага выставачнага цэнтра, Нацыянальнага выставачнага цэнтра «БелЭкспа». Найбольшая выставачная зала твораў выяўл. мастацтва — рэсп. Мастацкая галерэя ў Мінску.
В.І.Анікін.
т. 11, с. 7
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
прыгаво́рка ж. пригово́р м., пригово́рка, прибау́тка;
◊ галава́ з пакло́нам, язы́к з ~кай — погов. голова́ с покло́ном, язы́к с пригово́ром (с прибау́ткой)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пры́казка ж.
1. посло́вица;
стаць ~кай — войти́ в посло́вицу;
2. при́сказка;
гэ́та п., а ка́зка напе́радзе — э́то при́сказка, а ска́зка впереди́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)