зда́ча, ‑ы, ж.

1. Дзеянне паводле дзеясл. здаваць — здаць (у 1–6 знач.). Здача збожжа дзяржаве. Здача экзаменаў.

2. Лішак грошай, які вяртаецца пры разліку. Даць здачу. // перан. Адказ на ўдар або знявагу. [Добка], калі яго нават аблаюць і пакрыўдзяць, не мог даць здачы. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wydzierżawić

зак.

1. komu здаць у арэнду;

2. узяць у арэнду

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ábschneiden*

1. vt адраза́ць, адрэ́зваць; скарача́ць; ізалява́ць

2. vi:

gut [schlecht] bei der Prüfung ~ разм. до́бра [дрэ́нна] здаць іспы́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хі́бны, ‑ая, ‑ае.

1. Адмоўны, нядобры. Саўка акінуў поглядам сваіх мыслей увесь складаны комплекс той ролі, на якую падбіваў яго Бруй, з усімі яе выгодамі і хібнымі бакамі. Колас.

2. Памылковы, няправільны. Хібны крок, брак, недасеў, зрыў, безгаспадарчасць і абязлічка — гэта ўсё роўна, што без барацьбы ворагу здаць пазіцыі... Дудар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

waltz​2 [wɔ:ls] v.

1. вальсі́раваць, танцава́ць вальс

2. infml кружы́цца; прытанцо́ўваць (ад радасці, задавальнення і да т.п.);

waltz through an exam лёгка і паспяхо́ва здаць экза́мен;

She waltzed into the room. Яна весела ўвайшла ў пакой.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Gepäck n -(e)s бага́ж, рэ́чы;

das ~ abfértigen здаць бага́ж;

das ~ im Wágen verstáuchen размясці́ць бага́ж у ваго́не

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zaliczyć

зак.

1. прылічыць; залічыць;

zaliczyć do swoich przyjaciół — прылічыць да ліку сваіх сяброў;

zaliczyć bramkę — спарт.. залічыць гол;

2. здаць залік;

zaliczyć matematykę — здаць залік па матэматыцы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

шыццё ср.

1. шитьё; стёжка ж.; тача́ние, та́чка ж.; см. шыць 1;

2. (то, что шьётся, сшито) шитьё;

здаць ш. зака́зчыку — сдать шитьё зака́зчику

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

nająć

зак.

1. наняць;

nająć robotnika — наняць работніка;

nająć pokój od kogo — зняць пакой у каго;

2. здаць у наймы;

nająć mieszkanie inżynierowi — здаць кватэру інжынеру;

гл. wynająć, ająć

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wynająć

зак.

1. наняць;

wynająć robotnika — наняць работніка;

2. наняць, зняць;

wynająć od kogo pokój — зняць пакой у каго;

3. аддаць у наймы; здаць;

wynająć komu pokój — здаць каму пакой

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)