бляск (род. бля́ску) м.

1. блеск, взблеск; (глянец — ещё) лоск;

начы́сціць бо́ты да ~ку — начи́стить сапоги́ до бле́ска (ло́ска);

2. за́рево ср., о́тсвет, о́тблеск;

б. пажа́ру — за́рево пожа́ра;

б. со́нечных прамянёў — о́тблеск со́лнечных луче́й;

3. перен. блеск, лоск;

б. убра́ння — блеск наря́да;

б. та́ленту — блеск тала́нта;

сталі́чны б. — столи́чный блеск (лоск);

◊ з ~кам — с бле́ском;

ва ўсім ~ку — во всём бле́ске

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наве́сці

1. (накіраваць) ríchten vt, hínführen vt, léiten vt (на што-н. auf A);

наве́сці гарма́ту вайск. das Geschütz ríchten;

2. (стварыць) überzíehen* vt, áuftragen* vt;

наве́сці гля́нец políeren vt;

наве́сці прыгажо́сць разм. sich schön máchen; sich pútzen;

наве́сці на след auf die Spur bríngen*;

наве́сці на ду́мку auf éinen Gedánken bríngen*;

гэ́та наво́дзіць на разважа́нні das lässt tief blícken;

наве́сці мост éine Brücke schlágen*;

наве́сці пара́дак Órdnung scháffen;

наве́сці кры́тыку Kritík üben (на каго-н. an D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)