физвоспита́ние (физи́ческое воспита́ние) фізвыхава́нне, -ння ср. (фізі́чнае выхава́нне);

ка́федра физвоспита́ния ка́федра фізвыхава́ння.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Erzíehung f -, -en

1) выхава́нне;

éine gúte ~ geníeßen* атрыма́ць до́брае выхава́нне

2) гадава́нне, гадо́ўля

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

МІ́НСКІ ПЕДАГАГІ́ЧНЫ КАЛЕ́ДЖ імя М.​Танка.

Засн. ў 1998 у Мінску на базе Мінскага пед. вучылішча № 1 (1982). З 1995 імя М.​Танка. Спецыяльнасці (1999/2000 навуч. г.): дашкольнае выхаванне; муз. выхаванне; выкладанне бел. мовы і л-ры; пазакласная і пазашкольная выхаваўчая работа. Прымаюцца асобы з базавай і сярэдняй адукацыяй. Навучанне дзённае і завочнае.

т. 10, с. 448

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

інтэрнацыяна́льны в разн. знач. интернациона́льный;

~ныя су́вязі — интернациона́льные свя́зи;

~нае выхава́нне — интернациона́льное воспита́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сало́нны в разн. знач. сало́нный;

~нная размо́ва — сало́нный разгово́р;

~ннае выхава́нне — сало́нное воспита́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ДЗІЦЯ́ЧЫ САД,

гл. ў арт. Дашкольныя ўстановы, Дашкольнае выхаванне і навучанне.

т. 6, с. 122

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Héimerziehung f - выхава́нне ў працо́ўнай [дзіця́чай] кало́ніі [устано́ве]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сало́нный прям., перен. сало́нны;

сало́нный разгово́р сало́нная размо́ва;

сало́нное воспита́ние перен. сало́ннае выхава́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адукава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., каго.

Даць каму‑н. адукацыю, выхаванне; навучыць. [Кузьма:] — Настачка, якая ты цяпер харошая! Адукаваць цябе, што гэта будзе за жонка! Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Патрана́т ’апякунства; выхаванне дзяцей-сірат пад кантролем дзяржаўных органаў’ (ТСБМ), ст.-бел. патронатъ ’апякунскае таварыства’ (XVII ст.). Запазычана са ст.-польск. patronat ’тс’, якое з лац. patrōnātus ’патранат, правы патрона’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)