пя́цца, пну́ся, пне́шся, пне́цца; пнёмся, пняце́ся, пну́цца; пя́ўся, пя́лася; пні́ся; незак.
1. Напружваць усе сілы, напружвацца.
П., цягнучы калёсы.
2. перан. Намагацца зрабіць што-н.
П., каб хутчэй выканаць заданне.
|| наз. пя́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дырэкты́ва, ‑ы, ж.
Агульнае кіруючае ўказанне вышэйшага органа ніжэйшаму. Дырэктывы XXIV з’езда КПСС. Выканаць дырэктывы партыі і ўрада.
[Фр. directive з лац.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перавы́канаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Выканаць больш, чым было прадугледжана планам, заданнем. Перавыканаць абавязацельствы. Перавыканаць зменнае заданне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адскака́ць, -скачу́, -ска́чаш, -ска́ча; -скачы́; зак.
1. Скончыць скакаць.
А. на адной назе.
2. Выканаць танец; станцаваць.
Цэлы вечар адскакаў.
А. казачка.
3. Праехаць на кані якую-н. адлегласць галопам.
Адскакаў на гнядым пяць кіламетраў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АБАВЯЗА́ЦЕЛЬСТВА,
від цывільных праваадносін, у якіх адзін бок (даўжнік) абавязаны зрабіць на карысць другога боку (крэдытора) пэўныя дзеянні (перадаць маёмасць, выплаціць грошы, выканаць работу і інш.) або ўстрымацца ад іх, а крэдытор мае права патрабаваць ад даўжніка выканання яго абавязку. Крэдыторам і даўжніком могуць быць грамадзяне і юрыд. асобы (прадпрыемствы, установы, акц. т-вы і інш.) любой формы ўласнасці. Абавязацельствы могуць фіксавацца ў пагадненнях аб здзелках, у дагаворах, вынікаць з дзеючых заканадаўчых і адм. актаў і інш. нарматыўных дакументаў або абставін.
т. 1, с. 10
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
wykonać
зак.
1. выканаць;
wykonać polecenie — выканаць даручэнне;
2. зрабіць;
wykonać ręcznie — зрабіць уручную
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ДАРУЧЭ́ННЕ,
цывільна-прававое пагадненне, паводле якога адзін бок (давераны) абавязваецца здзейсніць ад імя і за кошт другога боку (даверніка) пэўныя юрыд. дзеянні (набыццё або адчужэнне маёмасці, правядзенне плацяжоў і да т.п.). Давераны абавязаны выканаць Д. асабіста. Ён можа перадаць выкананне Д. інш. асобе толькі ў тым выпадку, калі гэта абумоўлена пагадненнем або калі да гэтага вымушаюць абставіны абароны інтарэсаў даверніка. Давернік абавязаны аплаціць даверанаму ўзнагароджанне, калі гэта прадугледжана законам або дагаворам. Парадак выканання Д., правы і абавязкі яго ўдзельнікаў рэгламентуюцца цывільным заканадаўствам.
Э.І.Кузьмянкова.
т. 6, с. 58
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
выкана́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выканаць.
2. Якасць працы, дзейнасці. Культура выканання.
•••
Прывесці ў выкананне гл. прывесці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
соблюсти́ сов.
1. (чистоту, порядок) захава́ць;
2. (правила, законы) вы́канаць, зрабі́ць (па пра́віле, па зако́не).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адпе́ць, -пяю́, -пяе́ш, -пяе́; -пяём, -пеяце́, -пяю́ць; -пе́й, -пе́йце; -пе́ты; зак.
1. што і без дап. Скончыць пець; адспяваць.
Адпелі птушкі свае песні.
2. каго. Выканаць абрад адпявання.
А. нябожчыка.
|| незак. адпява́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)