ліміта́цыя

(лац. limitatio = устанаўленне, вызначэнне)

абмежаванне, устанаўленне ліміту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

радыёлака́цыя, ‑і, ж.

1. Выяўленне і вызначэнне месцазнаходжання розных аб’ектаў у прасторы па адбітых ад іх радыёхвалях.

2. Галіна навукі і тэхнікі, якая займаецца пытаннямі вызначэння месцазнаходжання наземных, паветраных і касмічных аб’ектаў з дапамогай радыёхваль.

[Ад слова радыё і лац. locatio — размяшчэнне, распалажэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Féststellung f -, -en

1) устанаўле́нне, канстата́цыя

2) вызначэ́нне, выяўле́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vórentscheidung f -, -en прадвызначэ́нне; датэрміно́вае вызначэ́нне (пераможцы); спарт. паўфіна́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

define [dɪˈfaɪn] v.

1. вызнача́ць, дава́ць вызначэ́нне (у розных знач.);

define one’s position вы́значыць сваё ста́ўленне (да каго-н./чаго-н.)

2. акрэ́сліваць

3. выяўля́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

хронаксіме́трыя

(ад хранаксія + -метрыя)

вызначэнне хранаксіі пры дапамозе хронаксіметра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

lokalizacja

ж.

1. вызначэнне месца; размяшчэнне;

2. лакалізацыя;

lokalizacja pożaru — лакалізацыя пажару

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

спектра́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да спектра; уласцівы яму. Спектральныя лініі. // Які служыць для атрымання спектраў. Спектральныя прылады. // Які мае адносіны да ўспрымання розных колераў спектра. Спектральная адчувальнасць вока.

•••

Спектральны аналіз — вызначэнне хімічнага саставу цел, якія свецяцца, па іх спектрах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гідралака́цыя

(ад гідра- + лакацыя)

вызначэнне месцазнаходжання падводных аб’ектаў пры дапамозе гідралакатара.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

выяўле́нне н.

1. (праяўленне) Offenbárung f -, -en;

2. (адкрыццё) Áufdeckung f -, -en, Entdéckung f -; Féststellung f -, -en (канстатацыя, вызначэнне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)